Bir çay sohbeti tadında olabilir mi?
Demli Çay..
Dem.
Deme yahu!
Sohbetin konusu da dem (-dem kökü) olsun…
Aslen “yaşamak”, “nefes almak” kökünden farsça sözcük..
Bir dem, belki bir soluk diye çevirmek mümkün.
Hani derler ya “daha demlenemedim” diye, aslında mecaz gibi kullanım belki ama kelimenin köküne daha sadık bir kullanım…
Ne demiştik;
“Farsça…”
Bir de benzeri Arapça bir kelime var:
“DEME”
Anlamı;
“KAN”
ve
“TOPRAK”
“İbranice” de de aynı anlamda…
🙂
Yani adem’in kökü “TOPRAK”
Bildiğimiz ADEM, peygamber ADEM.
ADEM ismi gökten zembille inmiş bir özel isim değil…
Aramaik, (sami dilleri) kök olarak
“kan ve toprak”
…kökünden türemiş…
Arapça’sı ve Farsça’sı böyle.
Türkçe’de sanki yeniden demlenmiş…
Ne deriz;
“Demli çay”
Nasıl deriz?
“Tavşan kanı”
Dem ve Kan.
Soluk
Nefes
Kan
Toprak
Bir de demet var!
Demet ne?
Demet diye saplı bitkilerin bir elin taşıyabileceği kadar kesilenine diyoruz.
Türkçede “bağ” demetin tam karşılığı…
Türkçe dedik ya, acaba Demet hangi dilden girmiş güzel Türkçe’mize?
“dem” ve “demet”
Ne alaka?
Bir demet maydanoz
Bir demet papatya
Bir demet sarımsak
İon, yani Frigya’nın ion lehçesinden geliyor.
Batılı kafalara göre YUNANCA..
Oysa Anadolu da İON.
Anadoluya ait bir uygarlık yani Luwi, Hitit ve devamı sonucundaki helen öncesi uygarlık…
Pekiiii… İon dilinde…DEMET ne demek?
*
-Ne demek?
-Biraz daha soluklanalım…Çayları tazeleyim..
-Daralttın ha!
-He he he!
*
“DEMETER”
…bol ve bereketli Toprak anlamına geliyor.
Ve Batı ve orta Anadolu’nun buğday TANRIÇASI..
-ÇASI..
Yani çok doğal olarak “ANA tanrıça kültü”ne bağlı..
Toprak ANA…
Dişil Tanrı…
Sonra dönüşüyor, aramaik dilde erkek oluyor:
“ADEM”
Kökü “toprak” olan “kan” olan bir söcük bugün bile Anadolu’da eril yani erkek çağrışım yapmaz..
Hemen hemen her kültte ve kültürde olduğu üzere dişidir.
Toprak anadır…
Yoksa…
Yoks…
Yok…
Yo…
Adem dişi olmasın?