Bir şirket daha fazla müşteriye hizmet etmek için sunucularını çoğaltabilir. Bir uygulama, aynı mesajı milyonlarca ekrana gönderebilir. Fakat insan ruhu böyle çalışmaz. Kalbin işlemcisi yükseltilemez, günün belleği genişletilemez ve samimiyet buluta taşınamaz. Daha fazla insanla bağ kurmaya çalıştığımızda çoğu zaman ilişkilerimiz büyümez; yalnızca temas listemiz uzar. Bu, kişisel bir başarısızlıktan çok, insan doğasının mimari sınırıdır.
Her ilişki görünmez bir bütçeden harcar: zaman, dikkat, merak, sabır ve duygusal enerji. Birini gerçekten tanımak, yalnızca doğum gününü hatırlamak değildir. Sesindeki küçük değişimi sezmek, tekrar tekrar anlattığı hikâyenin altında saklanan yarayı fark etmek ve gerektiğinde rahatsız edici bir sessizliğin içinde kalabilmektir. Bunların hiçbiri seri üretime uygun değildir. Yakınlık, hızlandıkça verim kazanan değil; hızlandıkça anlam kaybeden bir süreçtir.