Bir zamanlar saat, zamanı gösterirdi. Şimdi bileğimizdeki küçük parlak kutu, kalbimizin ritmini, uykumuzun derinliğini, attığımız adımı, yaktığımız kaloriyi ve bazen de içimizde büyüyen kaygıyı ölçüyor. Sabah uyandığımızda bize kaç puanlık bir insan olduğumuzu bildiriyor: uykun zayıf, stresin yüksek, hareketin az. Modern insan, aynaya bakmadan önce uygulamaya bakıyor. Çünkü beden artık yalnızca yaşanan bir yer değil; ölçülen, puanlanan ve pazarlanan bir veri alanı.
Giyilebilir teknolojiler bize sağlık vaadiyle yaklaşıyor. Daha fit olacağız, daha düzenli uyuyacağız, kalp ritmimizdeki sapmaları erkenden fark edeceğiz. Bunların hepsi gerçek faydalar. Fakat mesele şu: Bu cihazlar yalnızca bize çalışmıyor. Her adımımız, her nabız değişimimiz, her uykusuz gecemiz devasa veri havuzlarına küçük ama değerli bir damla olarak ekleniyor. Büyük veri şirketleri için bedenimiz, sürekli sinyal üreten bir maden sahasına dönüşüyor. Altın değil, nabız çıkarıyorlar.