İnternet çoğu zaman bir teknoloji meselesi gibi anlatılır: kablolar, sunucular, modemler, paketler, protokoller… Oysa ağ yansızlığı dediğimiz ilke, teknik bir ayarın çok ötesindedir. Basitçe şunu söyler: İnternet servis sağlayıcıları, veri trafiğini kaynağına, hedefine, içeriğine veya parasına göre kayırmamalıdır. Yani bir haber sitesi, bağımsız bir podcast, küçük bir girişim, bir üniversite arşivi veya dev bir video platformu aynı dijital yolda, aynı ilkesel hakla ilerlemelidir. Kulağa sıkıcı bir altyapı kuralı gibi geliyor olabilir. Fakat mesele aslında şudur: Kim konuşacak, kim duyulacak, kim görünmez kılınacak?
Ağ yansızlığı, ifade özgürlüğünün altyapıdaki adıdır. Eski dünyada sansür çoğu zaman bir kitabın yakılması, gazetenin kapatılması, kürsünün susturulmasıydı. Yeni dünyada sansür daha kibar giyinir: yavaşlatma, önceliklendirme, paketleme, erişim anlaşması, ticari optimizasyon. Bir düşünceyi yasaklamanıza gerek yoktur; onu yeterince yavaşlatırsanız, çağımızın sabırsız parmakları zaten başka yere kayar. Hakikat bazen yasaklandığı için değil, yüklenemediği için kaybeder.