Bilim Kurgu Distopik Olmak Zorunda Değil -1

Ted Chiang’ın yeni hikaye koleksiyonunda teknoloji, insan ve robot iyiliği için bir güç olabilir.

Şiir-Flozofi-Bilim

Fonda adını sanını bilmediğim bi dünya müziği var ve ben onu -her nasılsa- şekil olarak görüyor gibiyim. Hatta bi an kendimi onun -notaların- üzerine binmiş de gidiyormuşken yakaladım, ve onu öyle fark ettim. Etmeseydim beni kaçırıyordu hınzır şey 🙂
Günaydın frekanssllaaarrrr

Gerçek bi şiir her kişiye dokunur ve bir an için bile olsa aydırır. Gerçek bi filozofi yalnızca belli düzeyde kişilere dokunur, onların da çok azını aydırır. Yani gerçek şiir her zaman önde ve kıymetlidir. O sebeple herkes şair olmaya çabalar ancak sersemler filozof olur:)))

Gerçek şiir az bulunduğu gibi gerçek filozofi de çok çok az bulunur, bu hususu da unutmayalım. Kelimeleri cümleleri anlaman gerekmediği halde nerdeyse her okuyana aynı hissi geçirebilen bi büyüdür şiir bana göre.

Eski şairler oldu reklam söz yazarı, eski büyücüler oldu bilim insanı ,eski filozoflarrrr bilmem… bilmem onlar kayboldular dinazorlar misali. Zaman kalp zamanıymış öyle diyorlar, kalp anlarmış, kafaya gerek kalmadı artık tıpkı başsız üretilen sanayi tavukları gibi. Sahi o tavukların kalbi var değil mi?

Exupery ile birleşik şeyler

“Hayatın anlamını öğrenmeye çalışan herkes kendine güvenmelidir. Bu keşfedilecek bir şey değil: Şekillendirilecek bir şeydir.”

**

Picture “Hoşça kal, dedi tilki. Ve şimdi de sıra sırrımda, çok basit bir sır. İnsan ancak kalbiyle doğruyu görebilir. Esasın ne olduğu gözlerden gizlenmiştir.”

**

“İnsanlar bir olayın içine girdiklerinde artık korkmazlar. İnsanları yalnızca bilinmezlik korkutur.”

**

“Savaş bir macera değildir. Bir hastalıktır. Tifüs gibi.”

**

“Tüm yetişkinler bir zamanlar çocuktu… Ne yazık ki pek azı bunu hatırlar.”

Masumiyet biter filozofi başlar

Masumiyet biter filozofi başlar.

Kişi birden uyanır, kendine bakar ve şu talihsiz soruyu sorar:

Ben şimdi ne yapıyorum, nerdeyim?

Böylece cennetten atılır!

Kimileri aptal aptal koyun gibi yayılacağım cenneti neyleyeyim

Diye günah çıkarır sonraları. Epeyce gider bu süreç.

Bilimdi, politikaydı, paraydı puldu, aşktı senindi benimdi… vs vs

Ardından yeni bir soru gelir:

Acaba geri dönebilir miyim, aptal olayım o daha kolaydı, daha rahattı

Bir kere masumiyetini kaybetmiş kişi artık nasıl dönsün

Jüri bir kere duymuştur, hakim zabta geçse ne geçmese ne!

İşte o andan sonra bekler ki herkes kaybetsin masumiyeti

Yapacak bi şey olmadığından, kötülükten değil bu dostlar.

Çünkü bilir ki bu yoldan kurtuluş yok,  ah ne acı bir durum!