Bir taşra kafesinde oturan parlak bir yazılımcıyı, küçük bir laboratuvarda sıkışmış genç bir biyoloğu ya da ilçesinin tek tiyatro sahnesinde ışıldayan bir oyuncuyu düşünün. Hepsinin üzerinde görünmez bir kuvvet vardır: büyük şehrin sosyal çekimi. İstanbul, Berlin, Londra veya San Francisco yalnızca binalardan oluşmaz; fırsat, temas, prestij, para, rastlantı ve dedikodudan örülmüş devasa bir kütledir. Sosyal fizikte soru şudur: Kalabalık şehirler yetenekli zihinleri gerçekten bir karadelik gibi mi çeker?
Basit bir modelle başlayalım. Bir şehrin çekim gücünü şöyle yazabiliriz: F = Gs × (M × T) / (d² + ε). Burada F bireyin şehre yönelme kuvveti, Gs sosyal çekim sabiti, M şehrin fırsat kütlesi, T bireyin taşınabilir yetenek enerjisi, d fiziksel, kültürel ve ekonomik mesafe, ε ise internetin açtığı solucan deliğidir. Yani mesafe önemlidir ama artık eskisi kadar acımasız değildir; bir GitHub hesabı, bir çevrim içi portfolyo ya da bir uzaktan çalışma sözleşmesi mesafeyi büker.