Fizikte entropi, kabaca bir sistemin düzensizliğe, dağılmaya ve olasılıkların en kalabalık olduğu hâle doğru akma eğilimidir. Masanın üzerinde bıraktığınız kulaklık kablosunun sabaha kadar kendiliğinden düğüm atması, evrenin size küçük bir şaka yapması değildir; düzenin bakım istemesidir. İlişkiler de buna benzer. Elbette sevgiliniz kapalı bir gaz kabı, evliliğiniz de buhar makinesi değildir. Ama metafor acımasızca işe yarar: Sisteme bilinçli enerji verilmezse, ilişki kendi ağırlığıyla maksimum dağınıklığa doğru sürüklenir.
Başlangıçta aşk, sisteme dışarıdan verilmiş dev bir enerji enjeksiyonu gibidir. Dopamin konfeti gibi patlar, mesajlar ışık hızında gider, aynı şarkı on iki kez dinlenir ve karşı tarafın makarna yerken çıkardığı ses bile sempatik bulunur. Bu dönem, kozmik bir indirim kuponudur. Fakat kuponun süresi biter. Sonra sahneye gündelik hayat çıkar: faturalar, yorgunluk, iş stresi, aile beklentileri, çamaşır sepeti ve o meşhur soru: Bugün neden bu kadar sessizsin?
