Bir web sitesine girdiğinizde aslında bir sayfayı açmazsınız; bir mekâna adım atarsınız. Ana sayfa giriş kapısıdır, menü nef gibi uzanır, arama çubuğu günah çıkarma kabini kadar mahrem bir niyet kutusudur. Gotik bir katedrale giren Orta Çağ insanı nasıl taş, ışık ve yükseklik aracılığıyla yönlendiriliyorsa, modern kullanıcı da piksel, boşluk ve bağlantılar aracılığıyla yönlendirilir. Aradaki fark malzemededir; biri taşla, diğeri bilgiyle inşa edilir.
Bilgi mimarisi, bir web sitesindeki içeriğin nasıl düzenlendiğini, hangi yolun nereye çıktığını ve ziyaretçinin kaybolmadan nasıl ilerleyeceğini belirleyen görünmez iskelettir. Gotik katedralde de benzer bir iskelet vardır: ana nef, yan nefler, apsis, vitraylar, kemerler, kuleler. Hiçbiri rastgele değildir. Her taşın bir statik görevi, her vitrayın bir anlatı işlevi, her yükselişin ruhsal bir psikolojisi vardır. İyi tasarlanmış bir web sitesi de böyledir: her butonun amacı, her boşluğun nefesi, her bağlantının vaadi olmalıdır.
Gotik sanat, 12. yüzyılda Fransa’da doğdu ve Avrupa’ya kısa sürede yayıldıktan sonra, 200 yıldan uzun bir süre hakimiyetini sürdürdü. Gotik sanat, 1144 yılında Abbot Suger’in Paris’teki Saint-Denis Kilisesi’nin yeniden inşasını yönettiği sırada başladı. Devasa cam pencerelerinden, Abbot Suger’in “cennetin berrak aydınlığı” olarak tarif ettiği ışıkların süzüldüğü yapıp tamamlandığında, yeni bir tarz ortaya çıkmış oldu. Gökyüzünde yükselen sivri uçlu kuleleri ve yenilikçi diğer özellikleriyle Saint-Denis, diğer bir sürü kilise için ilham kaynağı oldu.