Bir işi ne kadar hızlı bitirdiğimizi çoğu zaman irade, disiplin ve kahve miktarıyla açıklarız. Oysa bilgisayar biliminin soğukkanlı dünyası bize daha rahatsız edici bir şey söyler: Aynı problemi çözmek için seçtiğin yöntem, harcadığın çabadan daha belirleyici olabilir. İşte Big O Notation, yani zaman kompleksitesi, tam olarak bunu ölçmeye yarar. Bir algoritmanın, girdi büyüdükçe ne kadar yavaşladığını anlatır. Hayat da çoğu zaman bir algoritma seçme sanatıdır.
Diyelim ki evde kaybolan anahtarını arıyorsun. Bir yöntem, bütün evi rastgele altüst etmektir. Koltuk altına bak, sonra buzdolabına, sonra tekrar koltuk altına, sonra mont cebine, sonra varoluşsal krize. Bu yaklaşım kötü tasarlanmış bir algoritmaya benzer. Çok enerji harcarsın ama ilerleme hissin yanıltıcıdır. Başka bir yöntem ise son kullandığın yerleri sırayla düşünmek, giriş kapısı çevresinden başlamak, çantaları ve cepleri sistematik kontrol etmektir. Aynı insan, aynı anahtar, aynı ev; fakat farklı algoritma.
YENİ’den DOĞAnlar Kulubü