Tanrı var çünkü;

10 Ağustos 2010

21:15

Tanrı var çünkü; için 139 yorum

Genel

Tanrı var çünkü; olması gerekir.
Tanrı var çünkü; peygamberler öyle diyor.
Tanrı var çünkü; herşeyin bir sebebi var, tanrının yok. Olursa işler karışıyor.
Tanrı var çünkü; neden olmasın ki. Ben tanrı olsam ben de olurdum.
Tanrı var çünkü; olmasaydı dünyada adalet olmazdı.
Tanrı var çünkü; klorofil molekülü var.
Tanrı var çünkü; bilemediğimiz şeyleri bilen biri olmalı.
Tanrı var çünkü; gönderdiği kitapta olduğunu söylüyor.
Tanrı var çünkü; bir sürü insan inanıyor. Yanılmış olmamalılar.
Tanrı var çünkü; aslında binlercesi var.
Tanrı var çünkü; yumurtadan civciv çıkıyor.

Tanrı var çünkü; siz de sebeblerinizi yazın…

Hristiyanlığın İslama Bakışı

8 Ağustos 2010

11:56

Hristiyanlığın İslama Bakışı için 298 yorum

Genel

Her zaman aşamadığımız bir tartışma konusu var bazı müslüman arkadaşlarla. Bana hep,
– Biz sizin dininizi peygamberinizi kabul ediyoruz, siz bizimkisini niçin etmiyorsunuz?
diye sitemde bulunuyorlar.

Herşeyden önce Rab İsa, bizim peygamberimiz değildir. Tanrının vücud bulmuş halidir. Müslümanlar bunu zaten kabul etmiyorlar. Onların inandıkları, kendi inandıkları peygamber gibi Rab İsa’nında bir insan ve peygamber olduğu. Dolayısı ile sitemlerinin ilk cümlesi geçerliliğini yitirmiş oluyor.

Gelelim ikinci kısma. Şimdi yeryüzünde yeni bir din çıksa ve birileri dese ki müslümanlara.
– Biz sizin peygamberinizi kabul ediyoruz, Allah tarafından gönderildiğini biliyoruz. Bizim dinimizde zaten böyle diyor, böyle yazıyor. Sizde bizim peygamberimizi ve tanrımızı kabul edin.

Ne yapacak müslümanlar? Bizim dinimizi ilahi saydılar, bizde onlarınkini ilahi sayalım. mı diyecekler?

Sanırım ikinci kısmıda anlamışlardır böylece. Elbette bir hristiyan olarak islamın ilahi din olmadığına inanıyorum.

Tek başınalık.

7 Ağustos 2010

21:58

Tek başınalık. için 39 yorum

Genel

Tek başınalıkta masumiyet vardır derdi Krishnamurti. Osho’da benzer şeyler söylemişti. Tek başımayım, sessiz bir bekar evinde, sabaha dek o sorumsuzluğu içime çekmek üzere. Maalesef burası da sessiz değil. Hatta hiç olmadığı kadar şamata dolu. Ağlayan çocuklar, ne dediği belli olmayan bir delinin naraları, bagaja iki kolon atmış, hırpani genç magandaların acı dolu, ciyaklayan melankolik şarkıları, onlara inat vızıldayan litrelik meyve suyu kapağı, köşebaşında saati umursamayan hafriyat çalışmaları, vb. Her şey seferber olup tekbaşınalığımı katletmek üzere hareket halinde.

Tek başınalık deyince aklıma çocukluğumun çizgi filmi “red kit” ya da orjinal ismiyle Lucy Lou gelir, kendi kendisini iyileştiren “rambo” gelir, barbar “conan” gelir, en uç noktada “terminaor” gelir. İkinci filmde onu da duygusal hale getirdiler. Hatta o kadar duygusal oldu ki filmin sonunda kendisini eriterek yok etti. Duygular bir makinayı bile yok ederken insanoğlu nasıl hala hayatta kalabiliyor? Evrenin en bilinmez sorusu bu olsa gerek. İnsanoğluna verilmiş en ölümcül lanet bu. Bunca soruna rağmen onu hayatta tutan ego mu?, kişisel önemliliği mi?, Her ne haltsa onun ne olduğunu bilen birisi var mı? Eğer varsa onu yok etme yollarıyla birlikte paylaşırsa sevinirim. Bu sayede, belki biz de kendimizi eriterek bütün saçmalıklardan kurtulabiliriz…