Sonsuz Us

Firavun’un İlahisi

Günlerce ağladım Musa’ya.
Yenildim elindeki tek asaya.
Nefis kılıcını çektim artık.
Gelmez ki güneş bu aya!

Bırakmadım israili.
Dinlemedim kemali.
Felaketler felaket üstüne.
Aslında bilmezler katili.

Yenik düştüm Hakka.
Anladım onundur beka.
Bıraktım tüm kullarımı.
Allaha verdim bir sadaka.

Kalmadı Mısır’da hazine.
Dediler bundan bize ne?
Bekledim gecenin örtüsünü.
Buladım kılıcımı kine.

Geçtiler kızgın çölleri.
Pişmekteydi artık özleri.
Ben geldim ordular ile.
Bir anda küfre döndü sözleri.

Gördü İsrail engin bir deniz.
Küfür ile dediler sendeniz.
Küfür sardı bedenleri.
Dedim gücüm artık eşsiz!

Baktılar bilgi dolu tasa.
Dediler vardırmaz bu arşa.
söz geldi peygambere
Deydi denize asa

Açıldı bir anda bilgi dolu çanak.
Geçtiler beni şükranla anarak.
Toprak çekti aşka.
Olmalıydım artık helak.

Ordularımı hızla denize sürdüm.
Özde kendimi tekrar gördüm.
Deniz gösterdi beni bana.
Sevinçle dedim artık özgürüm!

Mısır Firavunu…

Aynasız ay…