Bu konuyu hastalık olarak ele almalımıyım,almamalıyım bilmiyorum.
Son zamanlarda hayatımın gidişatını etkilemeye başlayan bendeki bazı bozuklukların farkına vardım.En son 2 sene önce pskiyatriste gittiğimde Anksiyetiye saptanmıştı,ilaç kullandım durulmuştu o ara.O zamanlar semptonları kağıda döktüğümde birebir eşleştirmiştim.Pskiyatriste gidenlerin aslında normal insanlar olduğunu düşünürdüm.
Korkarım şimdi yine aynısı olacak ve bu sefer Şizofreni…Ama bu sefer farklı,açıkcası, kendimi pek normal hissetmiyorum.
Aramızda benimle aynı kaderi paylaşan üyeler varmı? fikirler,yaşananlar,örnekler vs….
Neler var sizi rahatsız eden, bozukluk dediğiniz şeyleri açarmısınız alphamale?
Dikkat dağınıklığı,konuşmada güçlük,insanlardan uzaklaşma,yalnız hissetmem,sanırım hayal ürünü aşklar yaratmam,intihar düşünceleri,yaptığım hiç bir şeyden zevk almamam,insanlarla iletişim halindeyken bile kafamın başka bir yerde olması vs vs uzayıp gidiyor.Ara sırada olsa kendi kendimle konuşuyorum.İnsanlar kuyumu kazmak istiyor gibi de bir paranoya hali geliyor bazen…İnsan beyninin algılamaya zorlandığı şeylerede muhteşem bir ilgim var.
bunun gibi şeyler.birde unutkanlık.bunadım gibi cidden….
yinede suratım duvar gibi değil insanlarla iletişim halindeyim,gülebiliyorum,ağlayabiliyorum.insaları güldürüp düşündürebiliyorum.
Alphamale keşke bazı şeyleri anlatmak için şuraya bir duygu ikonu, kokusu gibi bir birşey bırakabilseydik. Benimki size sarılmak olabilirdi. Sırtın pışpışlanması kadar güzel bir şey yok, deneyimle sabittir. 🙂
Belki size başka bir farkındalığa götüren bir duygu durum olabilir yaşadığınız. Ama elbette kontrolünüzü yitirmeye doğruysa profesyonel yardımla birlikte daha güçlü olabilirsiniz. Ben kötü zamanlarımda şiir dinlerdim. Ve yaralarıma iyi gelirdi, size ne iyi gelir onu bulun. Belki bu bir arabesk şarkı bile olabilir. İnsan kendinden daha kötü, saçma, aşağılama duygusu içinde olanı gördüğü zaman tuhaf bir biçimde güç kazanabilir. Kendimiz bile neticede kendimize yabancıyız. Ve en zorlu yolculuk kendimize doğru yaptığımız sanıyorum. Sevgiler…
Tanıdaşız Alphamale, ben de 3 hafta zor bela pisikyatra gidebildim.
-Anksiyete, tanımlanmamış.
Şu an gerçekten iyiyim. İlaçlar işe yarıyor. Umuyorum yine böyle gider ve tamamen kurtulurum.
Sizin sorununuza gelirsek. Çok klişe olacak belki ama bana kalırsa kendinize yapacağınız en iyi yardım bir doktora gitmeniz olacaktır diye düşünüyorum.
Bunun haricinde kişisel deneyimlerimden çıkardığım bazı şeyleri size önerebilirim.
Öncelikle irade gücünüzü kaybetmemelisiniz. Ve sihirli bir değeneğin size değip hayatınızı pembe bir mutluluk yolculuğuna dönüştürmesini beklemeyin. Nasıl ki sağlıklı bir bireyin hasta olması bir süreç içinde gerçekleşiyorsa, yeniden sağlığına kavuşması için de zaman gerekiyor…
Sevdiğiniz şeylerle vakit geçirebilirsiniz en basitinden. Ama abartırsanız bu yine size zarar verecektir. Bir denge kurmaya çalışın ve en önemlisi bu dengede kalma halinizi bir “alışkanlığa” dönüşene kadar sabır ile tekrar edin. Sizi iyi hissettirecek birileri ya da birşeyler mutlaka vardır.
Hastalığınızın şizofreni olduğunu ben pek sanmam ama tabi ki bunun kararını ancak uzmanı verebilir…
Umarım iyi olursunuz. Ve benimle özelden birşeyler paylaşmak isterseniz size yardımcı olabilirsem ne ala.