Günümüzde hala kendine ” î ” li bir mahlas edinip aruz vezniyle şiir yazanlar var.düşüncelerini belli kalıplara ve kafiyelere sığdırmak için şiiri zorluyorlar da zorluyorlar.Hatta bazen düşüncelerini ifade edecek güzel kelimeler bulmak yerine bulduğu güzel kelimelere uygun düşünce arar hale geliniyor.
Ne dersiniz sizce bu eski edebiyat günümüzde yaşatılmalı mı yoksa mazide mi kalmalı.Divan edebiyatına sahip çıkmayınca yozlaşmış mı oluyoruz.
“Issız acun kaldu mi?” 🙂
Başlık bana bunu hatırlattı. Niye yozlaşmış olalım yahu? Bence yaşatmaya çalışmanın amacı, maziden kopmamış olmaksa gereksiz bir çaba.
Aruz vezni büyük bir olasılıkla Latinceden gelmedir. Çünkü eski Latin şiirlerinin tümü aruz vezni ile yazılmaktaydı. Roma imparatorluğu egemen olduğu ülkelere bu şiir sanatını yaymış olmalı
Latin divan edebiyatı tarihe gömüleli yüzlerce yıl geçti, hiç te acıtmadı.
Bizimki de coktan öldü ama bir türlü cenazeyi kaldırmaya yüreğimiz el vermedi