Yazar: Sibel

Sakin bir an’ımdı, biraz havaya girdim ve şişedeki sporcu içeceğini (kısaca su diyelim) groklamaya yani –haline gelmeye niyet ettim. Başladım beklentisizce beklemeye, ne gelen bir vizyon var ne de suyun içinde mineralleri hissediyorum, bir akışkanlık hissi de yok. (iyi ki de beklentisizmişim !) Öylece boşlukta duruyoruz, bakışıyoruz, bir sakinlik var ve bu sakinlik bir anda beni dürttü. İşte o an anladım groklamaya başladığımı.

Su, müthiş potansiyelinin çok net olarak farkında bir varlık. Dingin de durabilir hiç sorun yok ama o çok daha mutlu olduğu, kendi potansiyelini tamamen hayata geçirdiği anlar için, içten içe kaynıyor. Bu noktada 2 şeye ihtiyacı var

1) İtici güç; harekete geçmek için itici gücü aldığı ilk andan itibaren çok mutlu oluyor çünkü artık kendini gerçekleştirmeye başlıyor. Öylesine zengin bir potansiyeli var ki, öylece bir köşede durması heba olurmuş gibi hissediyor.

2) Niyet; Onunla ne yapmak istediğinin niyetini bilmek istiyor, kendisiyle konuşulması (sesli veya sessiz) hoşuna gidiyor.

Suyu ister saksıya dök, istersen iç, istersen bez yıka ya da başka bir şey yap, onun için ne yaptığın önemli değil, o göreve her an hazır bundan müthiş haz alıyor, yeter ki niyetini koy ve harekete geçir. O bir an evvel kişiye nüfuz edip bütünleşmek istiyor, toprağa girdiğinde can vermek, bezin kirlerini temizlemek ve oradan bütününe kavuşmak istiyor, çok heyecanlı.

Her suyun her an harekete geçme gibi bir görevi de yok. Mesela odayı nemlendirmek için bir kaseye su koyup bekletiriz. O zaman da onun bir süreliğine orada durmasına niyet ettiğimizi, bu durumun hareket etmesine nazaran daha faydalı olacağını duyması onu huzurlu kılıyor.

Böyle tatlı bir groklama hikayesiydi benimkisi, suyun neler hissettiğini hissetmek çok heyecan vericiydi, çok teşekkür ederim.

Şimdi buzdolabında uzun süredir şişede içmemizi bekleyen sularımla konuşmaya gidiyorum 🙂

Hepimize keyifli zamanlar dileğimle

Ebru Dündar

*

Groklama Nedir:

*