Söz ve deneyim

Söz sıkça duyup kullandığımız bir şey. Esasında söz büyüdür ve her gün bilerek ya da bilmeyerek insanlara büyü yapıyoruz veya insanların büyülerine maruz kalıyoruz. Bu sözün başka bir boyutu. Benim bu başlıkta ilgilenmek istediğim şeyse sözü söyleyenin deneyimlemiş olup olmaması durumu. Bizim buna inanıp inanmamamız farklı bir şey ama sözü söyleyen kişinin deneyimleyip deneyimlemediğini ifade ediyor olması önemli.

örn sahiplenmeme meselesi.

Herkes bu konuda bir şeyler söylüyor ama ne kadarı, ne kadar deneyimlemiş sahiplenmemeyi? Bunu sormak lazım. İlk başta kendimize.

Arabamızı sahipleniriz ama aynı zamanda çok güvendiğimiz bir dostumuza kullanması için verebilir ya da teminat karşılığı kiralayabiliriz. Bunu yaparken az bir ihtimal de olsa arabanın geri gelmeme ihtimalini göze almışızdır. Sonuçlarına katlanmayı aklımızdan geçirmemiş olabilirz ama en azında bu ihtimali düşünürüz.

Kendime notum; hiç bir şeyi kişisel algılama

Bunu niye buraya yazdım?

Yazacaklarımı mükemmel şekilde uyguladığım için değil, mükemmel şekilde uygulamaya acilen ihtiyacım olduğu için. Belki foruma her girdiğimde gözüme çarparak unutmamamı sağlar diye…

“Sizin benimle ilgili düşündüklerinizin, benim için bir önemi yoktur. Sizin düşüncelerinizi ben kişisel algılamam. İnsanlar bana “Miguel sen iyisin” dediklerinde de kişisel algılamam. “Miguel sen en kötüsün” dediklerinde de kişisel algılamam.

Siz mutluyken bana “Miguel sen bir meleksin” diyeceğinizi bilirim. Aama bana kızgın olduğunuzda “Oh Miguel, sen şeytanın tekisin! çok kötüsün. Bu tür şeyleri nasıl söyleyebilirsin.” dersiniz.

Her iki halde de söyledikleriniz beni etkilemez. Çünkü ben ne olduğumu biliyorum. Kabul görmek, onaylanmak gibi bir ihtiyacım yok. Birisinin bana kim ve ne olduğumu söylemesine ihtiyaç duymuyorum.

Yolculuk

…adam, onunla yolda olmaktan büyük keyif alıyor, yol hiç bitmesin istiyordu. Klasik bir yolculuğun her seferinde başka araçlar, yolcular, tavırlar, garip olaylarla, en önemlisi de ruh hali ve görünümü her zaman farklı olan sevdiği kadınla birlikte yaşanması özel ve inanılmaz olmasını sağlıyordu Olumsuz gibi görünen etkenler bile bu hazzı, mutluluğu ve özgürlük duygusunu körüklüyordu. Adam, kendisini kadının akışına bırakmış bir halde yapıyordu bu yolculukları. Onun istenci üzerinden kendisini buluyordu.
Adama ilginç gelen bir çok şey vardı bu durumda. İçlerinden en ilginci şuydu; bencil olduğundan en ufak şüphe duyulmayacak kadar bencil görünen bu kadının, çevresinde olup biten bunca bencilliğe rağmen negatif tepki vermeden enerjisini yüksek tutabilmesi ve onca yorgunluğa, onca enerji vampirinin müdahalelerine rağmen hala ona verecek müthiş bir enerjisinin bulunmasıydı. Bu tavırları, bencil olmadığının kanıtıydı. Sanki kalan son kan damlalarını emen de kendisiydi. Bazen yüzüne yorgun bir ifade düştüğünü görüp kendisini öyle hissederdi. Ona sarılıp saçlarını okşayarak yorgunluğunu alabileceğini, enerjisini arttırabileceğini sanırdı. Bunun onun istenciyle paralel olup olmadığından emin olmadığı için ürkek bir kediyi sevmeye çalışan masum bir çocuk edasıyla davranırdı hep. Kadın o kadar kategori edilemez birisiydi ki bu durumdan rahatsız olup olmadığını anlaması mümkün değildi. Aynı anda hem liseli bir kızın tedirginliğini, hem de olgun bir kadının kendinden emin cüretini görebiliyordu.

Sevgilerde

“Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen tutuk saygılı
Bütün yakınlarınız sizi yanlış tanıdı
Bitmeyen işler yüzünden

Siz böyle olsun istemezdiniz
Böyle olsun istemezdiniz
Bir bakış bile anlatmaya yeterken her şeyi
Kalbinizde kaldı gecelerde ve yalnız

Sevgileri yarınlara bıraktınız
Vermeye az buldunuz yahut vakit olmadı
Gizli bahçelerinizde açan çiçekler vardı
Vermeye az buldunuz yahut vakit olmadı
”
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek
Yılların telaşlarla bu kadar çabuk geçeceği
Aklınıza gelmezdi

Siz böyle olsun istemezdiniz
Böyle olsun istemezdiniz
Bir bakış bile anlatmaya yeterken her şeyi
Kalbinizde kaldı gecelerde ve yalnız