Bir yapay zekâya Maya ya da Polinezya tanrısını anlatmak, ona yalnızca kostüm tarifi vermek değildir. Tüyler, maskeler, deniz kabukları, obsidyen bıçaklar ve yıldız haritaları başlangıçtır; fakat karakter orada doğmaz. Karakter, sembolün altında titreşen arketipik gerilimde doğar. Jung’un kolektif bilinçdışı teorisi burada tuhaf biçimde güncel hale gelir: İnsanlığın rüyalarında, masallarında ve ritüellerinde tekrar eden imgeler, bugün prompt satırlarında yeniden çağrılabilir.
Jung’a göre arketipler hazır karakter kartları değil, psikolojik çekim merkezleridir. Anne, gölge, kahraman, düzenbaz, bilge, kurban, yeniden doğuş gibi motifler kültürden kültüre kıyafet değiştirir ama özde benzer bir enerji taşır. Bu yüzden Kukulkan’ı sadece tüylü yılan tanrısı diye yazmak yüzeysel kalır. Onu gökten inen düzen, bilgi, mevsimsel döngü ve medeniyet kurucu akıl olarak kurarsanız, yapay zekâ artık bir figürü değil, bir ruhsal kuvveti canlandırmaya başlar.