“oz krallığını’nı çocukken gezdim, on dört kitabın hepsini okudum. karakterlere ve maceralın geçtiği efsunlu ülkere aşık oldum.
“gerçek mi anne ? oz gerçek mi?”
bütün anneler gibi yanıtlardı, bazen o tek cümle bir ömür sürerdi ;
“yazarın zihninde gerçekti, şimdi de senin zihninde gerçek.”
iyi haber- kötü haberle tanışmam o güne rastlar: oz var, ama oraya trenle gidilmez.
o zamanlar zihnimdekileri nasıl soracağımı bilemediğimden, sonraki yarım yüzyılı sorularımı netleştirmeye çalışarak geçirdim;
* eğer oz zihnimdeyse ona zarar verebilirler mi?
* dünya da mı zihnimizde ?
* ya kendimizle ilgili gördüklerimiz, sadece düşüncelemizin bir yansımasıysa ?
* düşüncemizi değiştirmeye karar verdiğimizde dışarıya ne yansır?