Bir oyunda karşınıza iki kapı çıkar: Birinin ardında masum bir köy kurtulur, ötekinin ardında krallık yıkılmaktan döner. Siz, elinizde kumandayla ekrana bakarsınız. O an mesele artık grafikler, görev ağacı ya da başarı puanı değildir. Mesele şudur: Ben kimim? Daha tehlikeli soru ise hemen ardından gelir: Bunu gerçekten ben mi seçtim?
İnteraktif hikayecilik, modern çağın ahlak laboratuvarıdır. Eski destanlarda kahramanın kaderini ozan anlatırdı; romanda yazar, filmde yönetmen. Oyunda ise kader, oyuncunun parmak uçlarına bırakılmış gibi görünür. Fakat bu özgürlük çoğu zaman ustaca tasarlanmış bir labirenttir. Oyuncu, üç seçenek arasından birini seçer; ama o üç seçeneği kim koymuştur? Kader burada zincir değil, menüdür. Yine de menüde neyi işaretlediğiniz, iştahınız hakkında çok şey söyler.
