Bir sokakta biri yere düşse, etrafında beş kişi varsa içimizden biri koşar, biri ambulansı arar, biri su getirir diye düşünürüz. Peki aynı olay canlı yayında, binlerce gözün önünde gerçekleşirse? Tuhaf biçimde, yardım ihtimali artmak yerine azalabilir. Çünkü dijital kalabalık, gerçek kalabalığın sadece büyütülmüş hali değildir; sorumluluğu buharlaştıran, duyguyu gösteriye çeviren ve vicdanı yorum kutusuna sıkıştıran yeni bir toplumsal makinedir.
Sosyolojide klasik seyirci etkisi şunu söyler: Bir acil durumda tanık sayısı arttıkça, bireyin müdahale etme olasılığı düşebilir. Çünkü herkes, bir başkasının zaten harekete geçeceğini varsayar. Buna sorumluluğun dağılması denir. Fakat dijital ortamda bu dağılma neredeyse komik derecede büyür. Ekranın arkasındaki kişi kendini tanık değil, izleyici sanır. Olay bir yaşam meselesi olsa bile, platformun dili ona şunu fısıldar: Beğen, paylaş, yorum yap, geç.