- Hayır olmaz
- Evet olur
- Türkiye'de olur, bolca bulunur
- Kararsızım
- Bilgisizim
Kategori: Genel
Şemsiye cepli mont tasarımı

Hiç bir zaman elimde bir şey taşımaktan hoşlanmadım. Çanta da her zaman kullanmadığım için yağmur yağacağını bildiğim günlerde bile evden şemsiye almadan çıkmış, sonra da yağmur başladığında ortaya mantar gibi bir anda çıkan şemsiyecilerden tek kullanımlık şemsiyeler almak zorunda kalmışımdır.

Her zaman düşünürdüm, montların sırtında şemsiye taşımak için bir cep veya kılıf gibi bir bölüm olsa da şemsiyemizi orada taşısak. Hatta bunun üşenmedim tasarımı bile yaptım gördüğünüz gibi. Buradan yetkililere sesleniyorum, şemsiye cepli ceketler istiyorum. Elimde şemsiye taşımak istemiyorum.
Bir çalışmayı japonlar yapmış. Tasarım hiç fena değil ama o kadar kocaman şemsiye taşıyacak olsam zaten sırtıma asardım iple. Bu yüzden ben küçük şemsiyeler için cep istiyorum. Montu götürüp terziye diktireceğim en sonunda o olacak.
General Strike in Europe! – Avrupa’da Genel Grev!
General Strike in Europe! Rise up people!!
Tens of thousands protest measures aimed at reducing government deficits. Greece, Italy, Portugal, Spain and other European countries are on pins and needles!
“The call to strike was heeded by many in Italy and Spain; but union workers in Britain, Germany and Denmark held rallies instead of walking off the job.” USA Today
Avrupa’da yoğun bir gösteri ve GREV protestosu silsilesi var. Türk basınından gördüğüm kadarıyla bu gösterilere pek yer verilmiyor. İki gün önce İtalyan halkı yollardaydı. Yunanistan, İtalya, İngiltere, İspanya derken umarım sıra bize de gelir diyorum.
Bir de konuyla ilgili birkaç şey dikkatimi çekti. Orta Doğu’da karışıklık olunca bizim halk ayaklanır yazar çizer. Günlerce, hatta aylarca Türkiye’nin tartışma gündeminden düşmez. Avrupa günlerdir genel grevde. Halk sokaklarda.. “Kahrolsun Kapitalizm” diyerek pankartlar açıyorlar. Yağmura, soğuk hava şartlarına rağmen kimse sokakları terk etmiyor. Buna rağmen Türkiye’de hemen hemen hiç kimse konuya yeteri kadar önem göstermiyor. Bunun nedeninin ne olduğunu çözebilmiş değilim. Ya kendimizi yeteri kadar Avrupalı hissetmediğimizden oradaki insanları umursamıyoruz ya da cidden Türkiye dışında olan olaylardan bihaberiz. Veyahut benim gözümden kaçan başka bir şey var. Bunun nedenini bilen/tahimin eden varsa benimle de paylaşırsa sevinirim.
Bu arada Yunanistan’daki protestodan derlediğim bazı fotolara şu linkten ulaşabilirsiniz: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.484743891570318.117540.183362591708451&type=3
“Avrupa Sendikalar Konfederasyonu, hükümetlerin kemer sıkma politikalarına karşı ilk kez tüm AB ülkelerinde seferberlik günü ilan etti. Yarın yapılacak gösteriler bazı ülkelerde genel greve denk geliyor.
Portekiz’deki en büyük işçi sendikası, 14 Kasım’da genel greve gideceğini haftalar önce duyurmuştu.
Temmuz ayında 65 milyar euro’luk tasarruf paketi açıklayan İspanya’da ise eylemler bu akşamdan başlıyor. Sendikaların çağrısıyla başkent Madrid’de işçiler akşam saatlerinde sokaklara dökülecek. Belçika’nın başkenti Brüksel’de 4 gün önce iş bırakan toplu taşıma çalışanları grevlerini 2 gün daha uzatacak. “ CNN
Açlık grevini destekleyenler
Açlık grevlerini destekleyenler iki gruba ayrılır.
Birinci grup, bırakın gebersinler der. Onlar zaten ne istenen şeye ne de haklılığa bakar. Tek baktıkları kimin açlık grevi yaptığıdır.
İkinci grup ise açlık grevini bir amaç sananlardır. Bunlar da bakın daha çok açlık grevi yaparız, daha çok şey alırız, bunlar daha başlangıç daha neler isteyeceğiz diyenlerdir. Sanırlarki daha çok açlık grevi yapmak daha faydalı. Var böyle açlık grevini destekleyen embesiller gerçekten, şaka değil.
Açlık grevi desteklenmez, talepler, haklar desteklenir.
Macro Ekonomy & Austerity
Dünyanın makro ekonomileri, yokluk karşısında ,tepkiler karşısında sıkca sallanmakta. Globalizmin bir açmazı mı karşılaşılan.
Uluslararası ucuz işgücü mü bu taşları yerinden oynatan.Büyük bir ümitsizlik artışı olmalı aynı zamanda.
Bütün rüyaların sonu mu?İnsanlığın ümidi bitti sanki. Toplumlar realiteyi yitirdiklerinde önce inançlarına doğru geri çekilirler. Bu açıdan ilk geri çekilenlerden olduğumuz için, ülke olarak toplumsal tepki dozu düşük.
Zorluklar karşısında toplum ve insanlar iyice geri çekilirler. Mesela aç kalan insan kendi kökenine ,etine, akrabalarına, etnik kimliğine doğru geri çekilir.Bu da son geri çekilme sahnesidir.