Kahramanın Sonsuz Yolculuğu-Öncesi için: Bakınız
“Anne” dedi Krişna “acı duyma. Kimse yaşayıp da ölmemezlik edemez. Kendini bir şeye sahip saymak yanılmak demektir; kimse baba, anne ya da oğul değildir. Yalnızca kesintisiz doğum ve ölüm çevrimi vardır.
**
Eğer kendi kendini hemen bugünden çarmıha germezse, dünün kahramanı yarının tiranı olur. (Bakınız Ufak Tiran)
**
Bir kez görüldüğünde tüm görüntüler üst üste biner: oğul babayı katleder,ama oğul ve baba birdir. Bilmecemsi figürler ilksel kaosa yeniden karışır. Bu dünyanın sonunun (ve yeniden başlangıcının) bilgeliğidir.
**
Kahraman nereye giderse gitsin, ne yaparsa yapsın, kendi özünün huzurundadır. Çünkü görebilen kusursuz göze sahiptir. Ayrılık yoktur. Böylece, sosyal katılımın sonunda bireyde ‘her şeyin gerçekleşmesine’ yol açması gibi, sürgün de kahramanı her şeydeki BENLİĞE getirir.