Bizler ilişkilerimizi tüketiriz. Tıpkı bir yemeği tüketir gibi. Bu tüketim merak duygusuyla bağlantılıdır. İlişkinin ilk başlarında karşımızdaki sevgilimizi merak ederiz. Her şeyini. Geçmişini, düşüncelerini, duygularını. Zamanla bu merakımız bizi öğrenmeye güdüler. Öğrendikçe merakımız ve ilgimiz azalır. O kişiyle olan bağlarımız farklı bir şekle dönüşmeye başlar. O kişiyi artık kalıplaşmış öğrenmişliklerimizle değerlendirmeye başlarız.
Ayrıca kendi tecrübelerimden edindiğim bazı deneyimlere göre, insanların bazı özellikleri başkaları tarafından bilindiğinde bir beklenti oluşturuyor ve doğallığını kaybediyor. Ben hediye almayı çok severim. Fakat bunu ne zaman öğrenseler, dile getirseler artık hediye alamaz oluyorum. Sanki doğal isteğim bir nevi zorunluluk, sorumluluk duygusuna dönüşüyor.
İlişkilerimiz tükendiğinde malesef geriye dönüşümü olmuyor. O yüzden meraklarınıza yenik düşüp sevgilinizi tüketmeyin. Aslında yaşamınızda hiç bir şeyi tüketmeyin. Onlara dokunun, etkiniz olsun, etkilenin ama tüketmeyin.
