Bir Yalan Kaç Saniyede Şehri Ele Geçirir? Ağ Teorisinin Dedikodu Saati

Bir Yalan Kaç Saniyede Şehri Ele Geçirir? Ağ Teorisinin Dedikodu Saati

Dedikodu, insanlığın en eski kablosuz iletişim protokolüdür. Ne şifreleme ister ne sunucu; kahve molası, aile grubu, okul koridoru ya da sosyal medya akışı yeterlidir. Fakat işin eğlenceli yanı şudur: Bir bilginin ya da yalanın yayılması sadece ahlaki bir mesele değil, aynı zamanda matematiksel bir olaydır. Yani mahalledeki teyzenin fısıltısı ile bir virüsün yayılımı arasında ürkütücü derecede benzer denklemler çalışır.

Toplum Bir Harita Değil, Bir Ağdır

Ağ teorisinde insanlar düğüm, aralarındaki ilişkiler ise kenar olarak düşünülür. Herkes eşit bağlı değildir. Bazılarımız üç kişiyle konuşur, bazılarımız ise insan formunda bir yayın kulesidir. İşte bu fark, bilginin hızını belirler. Eğer bir söylenti sadece içine kapanık birine ulaşırsa orada sönebilir. Ama çok bağlantılı bir düğüme, yani bir merkez kişiye denk gelirse, bir kıvılcımın kuru ormana düşmesi gibi yayılır.

Aile Sofrasındaki Görünmez Düğümler: Travma Bir Kablo Gibi Çözülebilir mi?

Aile Sofrasındaki Görünmez Düğümler: Travma Bir Kablo Gibi Çözülebilir mi?

Bir aileyi bazen bir ev değil, üç boyutlu bir düğüm gibi düşünmek gerekir: kim kimin etrafından geçmiş, hangi söz hangi sessizliğin altından dolanmış, hangi kayıp hangi kuşağın boğazına görünmez bir ilmek atmış? Matematiksel düğüm teorisi bize şunu fısıldar: Bir düğümün karmaşık görünmesi, onun rastgele olduğu anlamına gelmez. Her kıvrımın bir tarihi, her geçişin bir yönü, her sıkışmanın bir geometrisi vardır.

Düğüm teorisinde bir ipi kesmeden, yalnızca uzayda hareket ettirerek onun aslında çözülüp çözülemeyeceğine bakarız. Aile terapisinde de benzer bir etik vardır: İnsanları kesip atmak, geçmişi yok saymak, ilişkiyi makaslamak kolaydır; fakat asıl ustalık, ipi koparmadan yeni bir konfigürasyon bulmaktır. Çünkü çoğu travma, tek bir kişinin içindeki arıza değil, ilişkiler ağı içinde taşınan topolojik bir biçimdir.

Bir Krizi Çözmek Neden Bazen Düğümü Daha da Sıkar?

Bir ayakkabı bağını çözmek kolaydır; iki ucunu bulur, doğru yerden çekersiniz. Çok taraflı bir toplumsal krizde ise “uçlar” çoğu zaman görünmez. Devletler, şirketler, topluluklar, ideolojiler ve geçmiş travmalar birbirine dolanmıştır. Bir tarafın geri çekilmesi bile sistemi gevşetmek yerine yeni bir ilmek oluşturabilir. İşte topolojik düğümler, çatışmaları yalnızca tarafların talepleriyle değil, ilişkilerin değişime direnen yapısıyla düşünmemizi sağlayan şaşırtıcı bir araç sunar.

Düğüm, karmaşıklıktan fazlasıdır

Matematikte düğüm, üç boyutlu uzayda kendi üzerinden geçmeden kapanan bir eğridir. Bir düğümü çekebilir, bükebilir ve esnetebilirsiniz; fakat kesip yeniden bağlamanıza izin verilmez. Bu nedenle önemli soru, şeklin ne kadar karışık göründüğü değil, sürekli dönüşümlerle basit bir halkaya çevrilip çevrilemeyeceğidir. Sosyal çatışmalara uygulandığında bu ayrım değerlidir: Gürültülü bir kriz yapısal olarak basit olabilirken, sakin görünen bir gerilim son derece dirençli bir bağlanma düzeni taşıyabilir.

Muhabbetimiz bol olsun

Olay basitçe şöyle gelişiyor:
1. Bir şey yaşıyorsunuz,bu şey genelde ilişkilendiğiniz biri ya da bi objeyle ilgilidir, ilişkiye geçilmediğinde siz sadece durgun bir göl gibisiniz  2.Yaşadığınız olayla ilgili bir çıkarımda bulunuyorsunuz. Şunu bi daha böyle yapmayacağım, ya da yapacağım şeklinde. Ben buna kendinizle yaptıgınız bir kontrat diyorum. Dikkat ederseniz bu konratın dili gelecek zaman ya da geniş zaman kipidir. Böylece bütünlüğünüz sizden aldıgı bu direktifi her ne olursa olsun gerçekleştirmek için can siperane çalışacaktır.Siz kontratı yapıp geleceğe gönderdikten sonra bunu yaptıgınızı unutursunuz.
3. Şimdinizde bir başka olay daha yaşadınız ve yeniden bi sonuca vardınız, bi kontrat daha yapıldı, geleceğe gönderıldi ve unutuldu! Bunlardan her gün yüzlercesini yapıyorsunuz. Ve çoğu birbirleriyle çelişen kontratlar ve hepsi bi arada geleceğinizi parsellemiş ve onu bilinen kılmıştır artık! Tabi ki bi falcı baksa geleceğinizi yüksek oranda görür, ben bile baksam görürüm çünkü ağzına kadar kontrat dolu!
4. Bunun ismin kontrat yerine düğüm de diyebilirsiniz, milyonlarca düğümle oluşturulmuş gelecek halınız emrinize amade. Peki sorun nerede? Sorun şu ki bunları yaptıgınızı anında unuttuğunuzdan geleceğinizde normalde bulunan sınırsız potansiyellerin hiç biri bu belirlenmiş halının deseni arasına giremiyor. Siz ne deneseniz, kaç yaşam koçu, ya da guruya gitseniz, çabalayıp didinseniz hayatınızda kayda değer bi yenilik, her şeyden önemlisi SEVİNÇ olmuyor, neden?
5. Çünkü sevinç, bilinmeyenden gelir, beklenmeyen şeylerin oluşumu bizim gerçekten yaşadığımızın göstergesidir. Geleceğinizi boşaltınız. Böylece sınırsız potansiyeller denizi ile karşılaşacaksınız.
6. Geleceğiniz gidin, kontratlarınızı tek tek yakalayın ve kelimelerinizle onları bozdugunuzu haykırın.Sadece boşaltın. Plana filan ihtiyacınız yok sizin  Bunun adına ister özetleme, ister bütünleme deyin fark etmez. Kontratlarınızın alanına gitmek çok kolay. Sakince oturun ve yüksek sesle, filanca konudaki kontratlarımı göster diye bağırın. Boşlukta yeterince bekleyin, aynen bilgisayar ekranı gibi alt alta dökülecekler. BAK uygulamasına katılmış olanlar bunun nasıl kolayca olabildiğini deneyip gördüler.
7. Ortaya çıkan bu kontratların geçerliğini yitirmiş olanlarını derhal yine haykırarak fesh edin. Aslında keşke hepsini fesh edebilseniz. lsun zamanla:)
8. Bir kere değil, ilk zamanlar her gün bir kez bu uygulamayı yapınız. Souçlara takılmadan, beklentiye girmeden boşalınız. Karşılıksız sevgi diye diye yoruldunuz velakin ne çok karşılık beklediğinizi bilmiyorsunuz. 10 gündür yapıyorum ama bu hafta da sayısal tutmadı, ruh eşim hala sokağın ucunda görünmedi, bir gram dahi veremedim henüz gibi şeyler, hala allaha kavuşamadım, su üstünde yürüyemedim, ışığım yeteri kadar parlamadı vs vs demeyin. Bunların hepsi, ayrım olmaksızın hepsi bir başka kontrattır geleceğe yollanmış. Biz sadece boşaltmakla ilgiliyiz, doldurmayı dert etmeyin, evren boşluk sevmediği için o zaten dolmaya mecbur 

Düğümcü geldiiiii hanım!…

Karanlıkta uyanmalara hala alışamadım bana eski günleri hatırlatıyor, havaalanına gitmek için daha sokak lambaları yanarken üşüyerek karanlık sokakları yüzlerce kere kat ettiğim günleri 🙂
Bu sabah daha istanbul uyanmadan balkonda kahvemi yudumlarken aklıma şu geldi; Kendi işlevi mi gördüm net biçimde, ben sibelin hayatında somut şeylerin düğümlerini çözüyor, soyut şeyleri birbirine bağlıyorum. Küçücük çocuktan beri bir düğüm çözücüyüm, zaten mesleğimi bile bu yönde geliştirdim (bilmeden). Her ne yapıyor olursan ol işlevin uyarınca yapıyorsun. Belki Yaşam Tasarımına ve kuzey ay düğümlerine bu sebeple dikkat çekmeye çalışıyorumdur.
Ben her şekilde bu yaşamımı sevdim. Tatmin oldum.
Günaydınn frekanslarıımmmmm.

**

Küçücük bir çocukken bile düğüm olmuş her objeyi bana getirirlerdi, ayakkabı bağcıklarından tutun da, iplik yumakları, saçlar, içinden çıkılamayan problemler… İşin tuhaf yanı kendi ayakkabılarımın bağcıkları basit bir yürüyüşte bile en az dört kez çözülürler, ne kadar sıkı bağlamaya uğraşırsam daha çabuk çözülürler. Komiktir. Sonunda parmaklarımın sıkamadığına karar verdim 🙂 Nörolojik bir problemim yok, herhalde doğam böyle.