Aile Sofrasındaki Görünmez Düğümler: Travma Bir Kablo Gibi Çözülebilir mi?

Aile Sofrasındaki Görünmez Düğümler: Travma Bir Kablo Gibi Çözülebilir mi?

Bir aileyi bazen bir ev değil, üç boyutlu bir düğüm gibi düşünmek gerekir: kim kimin etrafından geçmiş, hangi söz hangi sessizliğin altından dolanmış, hangi kayıp hangi kuşağın boğazına görünmez bir ilmek atmış? Matematiksel düğüm teorisi bize şunu fısıldar: Bir düğümün karmaşık görünmesi, onun rastgele olduğu anlamına gelmez. Her kıvrımın bir tarihi, her geçişin bir yönü, her sıkışmanın bir geometrisi vardır.

Düğüm teorisinde bir ipi kesmeden, yalnızca uzayda hareket ettirerek onun aslında çözülüp çözülemeyeceğine bakarız. Aile terapisinde de benzer bir etik vardır: İnsanları kesip atmak, geçmişi yok saymak, ilişkiyi makaslamak kolaydır; fakat asıl ustalık, ipi koparmadan yeni bir konfigürasyon bulmaktır. Çünkü çoğu travma, tek bir kişinin içindeki arıza değil, ilişkiler ağı içinde taşınan topolojik bir biçimdir.

Keşke’yi Branch’e Almak: Ruhun Git Reposunda Pişmanlıkla Oynamak

İnsan zihni, tuhaf bir sürüm kontrol sistemidir. Bir olay yaşanır, içimizde commit edilir; sonra yıllar geçer, biz hâlâ o commit mesajını okuruz: ‘Keşke öyle demeseydim.’ ‘Keşke o trene binseydim.’ ‘Keşke o kişiyi sevmeseydim ya da daha çok sevseydim.’ Psikanalizin divanı ile Git’in terminal ekranı ilk bakışta birbirine uzak görünür: biri rüyalar, arzular ve çocukluk yankılarıyla; diğeri branch, merge, revert ve log komutlarıyla uğraşır. Ama ikisinin de gizli meselesi aynıdır: geçmişle nasıl yaşayacağız?

Git bize programlama dünyasında büyüleyici bir imkân sunar: ana hattı bozmadan alternatif yollar denemek. Bir branch açarsın, kodun başka bir geleceğe doğru yürür. Beğenmezsen silersin; işe yararsa merge edersin. Ne güzel lüks! İnsan ruhu da bunu ister. Acı veren bir kararın yanına gidip şöyle demek ister: ‘git checkout -b başka_bir_hayat’. Sonra o hayatta eski sevgiliye mesaj atılmaz, o iş teklifi kabul edilir, o kavga susarak geçiştirilir, o baba affedilir, o şehir terk edilmez.

Fırçanın Ucundaki Sinir Sistemi: Travma Beyinde Nasıl Yeniden Yazılır?

İnsan bazen konuşarak değil, çizerek hatırlar. Çünkü travma çoğu zaman düzgün cümleler halinde saklanmaz; bedende kasılmış bir omuz, geceleri tetikte bekleyen bir kalp, nedensiz gelen bir irkilme olarak yaşar. Sanat terapisi tam da burada, kelimelerin kapıda kaldığı o iç mağaraya bir meşale indirir. Boya, kil, kolaj, ritim ya da çizgi; bunlar yalnızca estetik araçlar değildir. Beynin travma ile kilitlenmiş devrelerine gönderilen yeni ve güvenli sinyallerdir.

Nöroestetik bize şunu söyler: Güzellik, beynin lüks tüketimi değildir; sinir sisteminin düzen kurma çabasıdır. Bir şekle bakarken, bir renk seçerken, kaotik bir duyguyu kağıt üzerinde sınırlarken beyin yalnızca sanat üretmez; tahmin eder, organize eder, anlam verir. Travma ise tam tersini yapar: zamanı parçalar, bedeni alarmda tutar, geçmişi şimdi gibi yaşatır. Bu yüzden yaratıcı üretim, travmanın donmuş zamanına karşı küçük ama inatçı bir karşı saldırıdır.

Varoluşçu Psikoterapi Nedir

Varoluşçuluk son yüzyılımızda felsefî bir akım olarak kendini ortaya koydu. Ekzistansiyalist felsefe bir anlam arayışından yola çıktı. İnsanın, kendini ve maddeyi sorgulaması sonucunda karşılaştığı açmazları anlamaya çalıştı. Varoluşçu felsefenin oluşmasına tek bir filozofun katkısı yoktur. Birçok filozof varoluşçu felsefî akımın gelişmesinde rol almışlarıdır. Kirkegaard, Heidegger, Sartre, Neitsche gibi filozoflar bu akımın öncülerinden kabul edilir. Varoluşçu felsefeyi bir bağlamda değerlendirmek, tanımlamak oldukça zordur. Herhangi bir filozof da ortaya çıkarak ‘ben varoluşçuluğun temsilcisiyim’ iddiasında değildir. Özellikle Sartre’ın etkisiyle toplumsal hayata açılan varoluşçu felsefe birçok alanda etkiler yaratmıştır. İnsanı izah etmeye çalışan ve insanın sorunlarına yaklaşım getiren varoluşçu felsefe elbette ki psikoloji içinde de temsilcilerini bulacaktır. Varoluşçuluk bu manada insanın zihinsel yapısının ve dünyayı algılama şeklinin bir başka izah tarzıdır. Psikoloji ve psikiyatride varoluşçuluğun çok etkin bir takım sonuçlarını görmekteyiz.

Geçmişin Hipnozunu Bozmak

Dünyanın en büyük hipnozcuları anneler ve babalardır. Büyürken biz bu hipnozu pekiştirerek ilerleriz.

Dr. Bulent Uran, bilinçaltini bizim KU kavramimızla cok benzer biçimde kullaniyor ve bilici de LONO olarak algilayabilirsiniz. Zaten kitap (Gecmisim hipnozunu bozmak) giris bolumleriyle nerdeyse urban shaman konseptinin bizim dile en yakin bir baska ifadesi gibi, bu anlamda pireshamanlar bu kitabi edinirlerse kavramlari iclerinde yerli yerine oturtmak kolaylasacaktir.

“Yerine daha iyisinin konacağına ikna olmadan bilinçaltı eski programı silmez” GHB
KU’nun bilinenin aksine ne kadar mantıklı olduğunu hatırlayınız. Aynı zamanda KU yeni kayıtlar veya eskisinin iptali için “deneyimin yoğunluğunu” dikkate alır. Ne kadar duygusal, kimyasal ve kassal reaksiyon oluştuğuna bakar; Deneyim ne kadar gerçektir?!
KU ile iletişim bana Kane ile iletişimden hep daha incelikli gelmiştir. Herkes Kane ile (yüksek benlik, tanrısal benlik veya Ben’im bilinci) iletişime girme heveslisidir fakat günlük hayatı yöneten KU (beden hafızası) nı küçümser. Ah bu büyüme arzumuz 🙂
Onbinlerce yılın hesabını tutan devasa bir işletim sistemi KU. Tabi ki bizzat insan deneyimlerinden çıkarsadığı her bilgiyi bizi güvende tutmak adına disiplinle azimle uyguluyor kendisi. Olağanüstü bir asistan, dipsizkuyu. Fakat biz ondan hiç haberli değiliz, eğitilmedik, ne yazık! Üstelik hayvansı yanımız, reptilyan beyni vs gibi aşağılamalarla bir an önce terk edilmesi beklenen bişey gibi sunuldu bizlere
İlk olayı bulmadan sorun kökünden halledilemez. GHB
Bilincin önceliği, önem sırası ile bilinçaltının önceliği çok farklı olabiliyor, belki bu sebeple bilincin oluşturduğu filtreyi aşmadan yapılabilecek tahminlerin çoğu boşa gitmekte.
Kendi uyguladığım; Rüya görüşmeciliği, BAK Birleşik alan kullanımı ve Urban Shaman  yöntemleri hep bu eksikliği gidermeyi hedefler; ilk olayı bulmak. Ve böylece şifalanmayı mümkün kılabiliriz. Hipnoz yöntemi de çok önemli bir yoludur bunun fakat nedense kilo verdirmek, sigara bıraktırmak gibi çok kısıtlı alanlarda kullanılagelmiştir.
*

Scıo diye bir frekans cihazı. Bedene 12 bin ayrı frekans göndererek geri dönen tepkilere göre hastalıkları, genetik yatkınlıkları, alerjileri, asit-baz dengesini, hormonal bozuklukları ve hastanın ruh halini analiz ediyor. Bu cihazın ilk prototipi NASA’da geliştirilmiş. Uzayda hastalanırlarsa diye astronotların kullanması için. Şimdi çok geliştirilmiş. Tüm dünyada kullanılıyor ancak ilaç tröstlerinin baskısından dolayı genele yayılamıyor maalesef. Sadece Güney Amerika ve Avustralya’da genel sağlık sistemi kapsamına alınmış durumda.

Bu yöntemle sadece sinekleri öldürmüyoruz bataklığı kurutuyoruz diyor Dr. Sarıyıldız. Ben de yıllardır bu konuya dikkat çekmeye çalışıyorum. Gerçi bu tür aletlerle de bataklığı kalıcı olarak yok etmek mümkün değil, süreçleri onbeşyıl önce yerinde bilfiil gözlemledim çünkü bünye aynı tür duygu ve düşüncelerle yeniden bir bataklık oluşturabiliyor, kesin çözüm ancak sebeple uğraşarak elde edilebilir bu da bence terapi, hipnoz gibi yöntemlerin sağlıklı ve yaygın bilimsel kullanımlarını gerektiriyor. Eğitim sistemlerinin revizesi gerekiyor, placebo üzerine daha derin düşünen, denemekten korkmayan, gerçekten dinleyebilen tıp mensupları gerekiyor.

Not. “Geçmişin Hipnozunu Bozmak” Kitabını öylesine yararlı gördüm ki, hemen okuduğumun üçüncü haftasında Bülent beyin, İstanbul’da, 7Path Oto Hipnoz Yöntemini öğrettiği eğitim çalışmasına katıldım. Çok yoğun geçen ve kalabalık bir eğitimdi. Bülent beye, bu çalışmada maksimum yarar sağlamamız için gösterdiği samimi çaba ve alçakgönüllülük için teşekkür etmek isterim. Ayrıca eğitimin verildiği Park City’yi de misafir ağırlama konusundaki titizliği için  kutlarım.