Fotoğraf, avlanmak mı?

Güneşin ilk ışını içeri vurduğunda yakaladım oniiii!

Fotoğraf-sever arkadaşlarımı daha iyi anladım şimdi. Bunun duygusu avlamak gibi bişey! anlık bişey. Bu duruma bakılırsa herhalde daha çok erkek fotoğraf sanatçıcı vardır diye çıkarsıyorum, modern avlanma eylemi olduğu için 🙂

**

şarkımızı söylemeyi unutmayalım:
Birinci elden deneyerek
oooyooo…heyoo….ooooo
ikinci elden dinleyerek
… heyoooo, heyoooo… hoooooo
… Bilinmeyenden bilmeyerek
yehooo yehooo hoooo

Nakarat
Birinci elden deneyerek X ikinci elden dinleyerek X Bilinmeyenden bilmeyerek
yeye yeee haye yeee, o yeyeye , hoo ye yeeee

**

Vadinin karşı yamacından bi köpek havlıyor. Ben de bu taraftan(balkondan) onu taklit ederek havlamaya çalıştım. Müthiş göğüsten bi ses çıkıyor. Resmen bi süre konuştuk (ben anlamadım, oysa alacakaranlık bölgede rahatça anlıyordum ne dediklerini), neyse, göğüs bölgesini çok çalıştıran bi titreşim yaydığını anladım arkadaşın 🙂

DUYU’lara devam

Yemek yapmak sizi uyarıyor mu? Uyarmalı. Çünkü duyusal. Duyusal. Önce her duyusal deneyimde onu koklamalı ve görmeli ve duymalısınız. Sonra yemelisiniz, ve o zaman onu saf dışı bırakabilirsiniz. Bir insan olmanın ne (harika) bir deneyimi! (Adamus)

Bakınız nasıl yemek yapıyorum (Tıklayınız)

**

Çıkıp da… “Evet, ben aydınlandım” dedikten sonra, gerçekten aydınlanıp aydınlanmadığını görmek için kapıdan çıkıp da kendini bir arabanın önüne atmazsın, çünkü bu aslında kuşku duymaktır. Güven ve huzur içinde her yere gidebileceğini sadece varsayarsın. Ama… insanların yaptığı şeylerden biri de bu. “Bunu test edeceğim. Az önce dedim ki, ‘Evet, ben aydınlandım,’ şimdi kaynar suyu alıp elime dökeceğim ki göreyim gerçekten…” diyorlar. (Adamus)