Benim kafama takılan bir şey var ve ilgili katılımcıların yardımını bekliyorum..
Kıyamet denilen an..Bu an sadece dünyamız ve onun üzerindeki hayatın mı sonu olacaktır, yoksa bizi bekleyen şey “evrenimizin cenazesi” midir?
🙂
Kategori: Genel
sessizliğe öyküler
Benmi kendime yabancılaşmıştım yoksa hayat mı bana, bunu çözemedim bugün.
Usulca dinledip, derinden… O kadar ahenksiz sesleri nasıl bir araya getirebilir insan diye düşündüm derinden usulca. Araçlar, insanlar, makine sesleri hepsi birbire karışmıştı. Sadece rüzgarın sesi aşinaydı ve sertti bugun, sanki her ne olursa duymazdan gelen ve kendi halinde biraz sert soluk alıp veriyordu.
Ardından rüzgarın serinliğini hissetmek beni kendime getirmişti biraz, gökyüzüne başımı çeviriken. Gökyüzü sanki güneşi çalınmış insanların dünyası misali, kapkaranlıktı. Ardarda üst üste bulutlar ve yok olmuş bir aydınlık. Yıkık dökük ve kararmış, deprem sonrası misali gibi, her şey her kez, ayrı bir enkaz ve korkunç bir bilinmezlik içinde. Yalnız bir ben, vardım sanki gerçek olan.
Korkutmayan yalnızlık dı bu, sadece ben mi hayat mı bana uzaktı bunu çözemedim.
KONUŞMADAN ÖNCE …
“Sizin için en kötü şey, bir başkasını o yokken yermek olsun”
Bir gün bir tanıdığı büyük filozof Sokrates’e rastladı ve dedi ki, “Arkadaşınla ilgili ne duyduğumu biliyor musun?”
“Bir dakika bekle” diye cevap verdi Sokrates. “Bana bir şey söylemeden evvel senin küçük bir testten geçmeni istiyorum. Buna ‘Üçlü Filtre Testi’ deniyor…”
“Üçlü Filtre?”
“Doğru,” diye devam etti Sokrates. “Benimle arkadaşım hakkında konuşmaya başlamadan önce, bir süre durup ne söyleyeceğini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir. Birinci filtre ‘Gerçek Filtresi’: Bana birazdan söyleyeceğin şeyin tam anlamıyla gerçeği yansıttığından emin misin?”
“Hayır,” dedi bir süre duraklayan adam… “Aslında bunu sadece duydum ve…”
“Tamam,” dedi Sokrates. “Öyleyse, sen bunun gerçekten doğru olup olmadığını bilmiyorsun. Şimdi ikinci filtreyi deneyelim; ‘İyilik Filtresi’. Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduğun şey iyi bir şey mi?”
Albert Einstein’ın Atatürk’e yazdığı mektup
Ekselansları Atatürk
OSE Dünya Birliği’nin şeref başkanı olarak, Almanya’dan 40 profösörle doktorun bilimsel ve tıbbi çalışmalarına Türkiye’de devam etmelerine müsaade vermeniz için başvuruda bulunmayı ekselanslarından rica ediyorum. Sözü edilen kişiler, Almanya’da halen yürürlükte olan yasalar nedeni ile mesleklerini icra edememektedirler. Çoğu geniş tecrübe, bilgi ve ilmi liyakat sahibi bulunan bu kişiler, yeni bir ülkede yaşadıkları takdirde son derece faydalı olacaklarını ispat edebilirler.
Ekselanslarından ülkenizde yerleşmeleri ve çalışmalarına devam etmeleri için izin vermeniz konusunda başvuruda bulunduğumuz tecrübe sahibi uzman ve seçkin akademisyen olan bu 40 kişi, birliğimize yapılan çok sayıda müracaat arasından seçilmişlerdir. Bu ilim adamları, hükümetinizin talimatları doğrultusunda kurumlarınızın herhangi birinde bir yıl boyunca hiçbir karşılık beklemeden çalışmayı arzu etmektedirler.
evren – ilahi/kusursuz senaryo
Herkes kendince bir aşk hikayesi kaleme alsa..
İlkokul öğrencisi der ki; onu görünce heyecanlanıyorum, konuşmaya da utanıyorum, ama yarın sınav var, belki bu bahaneyle gidip birşeyler sorabilirim.. Biraz daha büyüyünce der ki muhtemelen, gözleri ne güzel, teni ne yumuşak, dokunsam.. Ortalama bir yetişkin kaleminden çıksa aşk, dağları delen Ferhat, ya da Romayı yakan Neron’u çağrıştıracak atıflarla şekillenir muhtemelen paragraflar.. Hey aşk, sen nelere kadirsin filan.. Bir edebiyatçının kaleminden dökülse aşk, beynine hapsolduğu kadının olası tüm kıvrımları arasında yolculuğa çıkar erkek..Ve edebiyatçı daha bir pervasız yazmak isterse eğer, beynine hapsolduğu erkeğin olası kıvrımları arasında dolanan yolcu bir erkek de olabilir şüphesiz.. Araya giren savaşlar, felaketler, kaos, hayatın çıkmazları ve paradokslar..uzar gider..Yani ilkokul çocuğunun algısından başlayıp, zihninde sayısız imgenin ve gölgenin uçuştuğu tüm büyük sanatçıların eserlerine kadar…senaryo hep başkalaşır.
…