Bugünlerde “İstanbul’da tek eşli hiç yok”, “Ben kocama bekar arkadaşımı gösterdim. Beğeniyorsan alabilirsin dedim.” sözleriyle gündeme oturan Sibel Üresin evlenin diyor kadınlara, fazla geç olmadan. Evlenmeyi tercih etmemiş kadınları da kocasız kalmış, mutsuz, akılsız olarak etiketlemekten geri durmuyor.
Oysa Üresin’in çizdiği evlilik modeli bende pek evlenme isteği uyandırmadı.
Ey kadın, diyor; kocan aldatacak. Bunu engelleme şansın yok, hele aldatıldığın için boşanman tam bir akılsızlık. Hiç adamı kadın kız peşinden koşturma, uygun bekar arkadaşlarından birkaç kuma ayarla kendine. Oh, mis.
Fazla konuşursan, -erkek diliyle- dırdır edersen diyor Üresin, erkektir çakar iki tokat. İsyan etmen gereksiz olduğu kadar boşa da. Otur yerine.
Sevgiye, ilgiye mi ihtiyacın var? Evinin başında bir erkek olduğu için şükredip “mutlu yuvanı” izleyerek tatmin olmaya çalışacaksın.
Sık sık erkeğin kıymetini bilmeni hatırlatmanı ihmal etmiyor bu arada. Cinsellik ve çocuğu evlenmeden de yapabilir diyor erkek, ama seninle evlenmeyi seçti. Mutlu ol ve otur.
Çalışmayı mı düşünüyorsun? Sen kadınsın, diyor. Bu dünyadaki varlığın bir eş ve anne olmak üzerine kurulu. Evinde otur, görevini yerine getir.
Sosyal hayat mı? Olsun tabi ama iyi bir eş, iyi bir anne olarak içinde yer bulduğun bir sosyal hayat olsun. Ne de olsa senin kimliğin bu.
Kısacası: Aldatıl, sadık kal, şiddete maruz kal, sus, itaat et, çocuk doğur, evinde otur.
Evlen.
