Yağmur durdu saat oldu sabaha karşı üç
Çıkarmış başını geceden puslu ay tepemizde
Saçaklardan, ağaçlardan son damlalar düşmekte
Amansız bir sessizlik var ki gecede vay!
Çıt yok, hayvanlar bile susmuş, ne bir araba sesi,
Ne korna ne ambulans sireni
Vay güzelim gece ben sana hasret sen bana hasret
Sa
08.04.09 – Fethiye
Gündüz köpekler uyurken muhabette kuşlar
Çeşit çeşit dillerde pek bi konuşkanlar
Horozlar köpeklerin gündüz temsilcisi
Bir sağ komşudan bir sol çarprazdan
bazıları yetişkin, iyi hatip bunların
Bir kısmı daha ergenlik yaşında gibi,
bazıları da akortsuz erişkinler olmuşlar.
Gecelerin hilafsız hakimleri köpekler
Başlayınca hav havlara, yıldızlı gökyüzünden
Atılır şöyle geniş bir ağ aşağılara
Kimisi ağaçlara takılır kimisi bacalara
Belli belirsiz bir ışıma, alacakaranlıktan daha bi kara
Gecenin seslerini örter hafif titrek, biraz kederli
Toprak da boş durmaz o da hareketlenir,
Buğulu bir kabarma ile kokusunu salar
Yukarı yukarı uzanır, sanırsın parmaklarının ucunda
Yaşlanmış bir balerin, formu yerindedir hala
Aşağı ve yukarı böylece aşkla buluşup öpüşürler
Yıldızların gölgesinde, köpekler şahittir
Bir de sarhoşlar belki
Gün doğmadan kuşlar da uyanır
Dahil olur koroya, çiçekler fışkırtarak kendilerini
Ve böcekler de temizliğin son aşamasında
Heyecanla hevesle koştururlar, ağaçlar hep sakin ve olgun
Katışırlar birbirlerine, yeni güne yeni güne hadi yeni güne
Kokuludur rüzgarın fısıltısı, duyulmayan davullar eşliğinde
Hep bir ağızdan bağrışırlar, Heeeeyyyy… Yeni güneee.
Sa
03.04.09 – Fethiye
Bir türkü de benim için çal, çal be ne gelirse diline
Söyle ki katılaşan damarlarım açılsın
Gürültüde kaldık biz dostum, sen bilmezsin buralarda
Büyük şehrin uğultusu nedir bilmezsin, orda yaşayanlar da bilmez
Girip çıkanlar bilir, ama sıfatıyla değil gönlüyle girip çıkanlar
Horozun düttürüsünü, koyunun melemesini, kuşların ve dahi
Bilimum hayvanatın sesi ulaşmaz kulağına orada,
kokusu gelmez burnuna, orda uzakta bir köy vardı olur ancak hatıranda
Sanal olanı canlı tutmaya uğraşırsın nafile maya tutmaz
Olmaz be dostum olmaz, gerçekten de gölgeyle doyulmaz.
Pazara gittim bu Pazar, girişte bir köylü teyze oturuvermiş de yere
Yancağızındaki çuvaldan maydonoz derlemede
Elimde liste, az atıştırdım, az sığıştırdım fileme lakin teyzem aklım sende
Saat olmuş öğlen, durunca önünde vurdu gölgem üstüne
Kaldırdı baktı, yüzünde dişsiz gülüşü, vereyim mi a kızım dedi ümitle
Ver ver dedim, ne güzel taze şeyler bunlar, demetlenmiş yığılmış önüne
Kaç para dedim, elli kuruş dedi. Verirken parayı sağol sağol sağol dedi üç kere
Bu siftahımdır dedi, saat öğleni geçmiş. Ah teyzem o gülüşün ne saf ne içten
Utandım de elli kuruş vermekten aldım adı belirsiz ottan bi kaç demet
Bugün oldu şikayetsiz gülüşün gitmedi gözümden,
ellerin dert görmesin, gözün gönlün açılsın, sağlıkta refahta ol teyzem.
Asıl gerekmiş bana şimdi anladım, muradım şu ki sessiz kalalım da duyalım
Sa
08.04.09 – Fethiye
Biliyor musun anlatamıyorum, elim kolum bağlı sana karşı
Gözlerinde öyle bir saflık var ki çakırın elası
Ne desen haklısın aslında; “savaşlarda ölen çocuklar,
Açlıktan fukaralıktan kırılanlar,
Onlar mıydı suçlusu insanlığın, tanrıya da inanmam ki
Sorumlusu kim, niye oldu bu olanlar?”
Sus pus oturuyorum karşında, dudağımda acı bir gülümseme
Bilip de söyleyemeyen biri gibi görünmeyeyim diye
Boğazıma diziyorum dahasını kapsamını…
Boşa çekilmedi boşa çekmediniz bütün acıları
Emin ol takdir edildi bütün bunlar, bu sebeptendir
Göründü ufukta Yeni Dünya diyebilseydim sana
Ve sizlere… Ey korkmadan deneyenler eski dünyada
sizlere diyebilseydim eğer, sayenizde varız bugünümüzde
yüz kere bin kere teşekkür etmeliydim şimdiye kadar
heyhat çok geç açıldım, yüreğimin darlığına verin dostlar.
Sa
08.04.09 – Fethiye
Gölgeler serin, güneş yakıcı bu mevsimde
Cepler yorgun esnafta, kalpler hevesli
Yollarda tek tük turist, kafelerde ucuz biracılar
En çalışkanları ağaçlar ve badanacılar
Bense gölgeleri dinliyorum yürürken dalgın,
Sessiz bir fısıltı var taşında toprağında buranın
Hep bilirim hep duyarım ne çare anlatamam
Gün olur dil ucuna gelir mi bilmem
Türkü dinledim doyasıya bu gece barda
Dışarda yağmur bardaktan boşanırcasına
Çok katmanlı bir sis gibi kapladı notalar
Bağlamadan mı döküldü gönülden mi bilmem
Karahisar kalası yıkılır gelir, perçemi boynuna dökülür gelir
Yayladan gel allı gelin yayladan, kesme ümidini kadir mevladan
Ver elini karlı dağlar aşalım, bayramlaşalım.
Dedikçe aşık, damlalar aktı aktı sel oldu semadan
Gözlerimden mi kara bulutlardan mı bilmem.
Ahmet Kaya’dan konuştuk sonra
Belki ölmemiştir dedim, öldü öldü dediler
Uçurtmalardan hayallerden dostluklardan
Duman’dan dinledik, bir de Onur Akın’dan
Bir garip hüzün oldu bahardan mı bilmem
<
p class=”MsoNormal” style=”margin: 0cm 0cm 0pt;”>
Yetmişiki saat oldu dinmedi bu yağmur
Gönlüm asılsız bir eski yaradan mahmur
Söz de verdim açacak diye yarın güneş
Duyar da mı açar, tesadüften mi bilmem.
Sa
07.04.09 – Fethiye