7 AŞAMADA ACISIZ AĞRISIZ SİMYA !
Mutsuz oldum , mutsuz ettim . Çünkü benimde gözlerime perde inmişti ve çok uzun zamandır farkına varamadım . Başka bir hayatta uyanıp , o karanlığı her şey sanıyordum . Kendimi kaybettim . İçten fethedip , yıktılar bütün sınırlarımı. El yordamıyla bulup , anlatıldığı gibi şekillendiriyordum her şeyi .. Beni bana nasıl anlatıyorlarsa , öyleymişim gibi davranıyor ,az daha bende inanıyordum buna. Ama onlar benim dünyamda uyanmadılar ki hiç ve buna rağmen beni tanıdıklarını iddia edip , kendi yaptıkları kalıplara sokmaya çalıştılar..Kendi uyandıkları hayatlarda ne gördülerse , ne yaşadılarsa , nasıl yaşadılarsa o hayat kalıbı oldu onların ..Hiç yıkılmamış duvarlarım var benim .. Her şeyi yerle bir edip , dayandıklarında o sınıra , anlam veremedim . Ama yinede karanlıkta uyanık dolaşıyordum ve özümü hatırlıyordum . Karar verdim , doğru olduğunu hissettiğim için , bitirdim . Ama hala perde vardı gözümde ve YADIRGADIM …
Ölesiye ÖFKELENDİM. Kararı veren bendim , uygulayan ben , uygulatan ben . Kendi aydınlığımda uyuyor , o karanlıkta uyanık yaşıyordum . Neden yaptım diye , neden kabul ettiler diye , beni anlamadılar , tanımadılar , bilmediler diye. O hayatta uyanık kalmak ve onlarda benim aydınlığımda uyansın istiyordum . Olmadı Öfkelendim !