Bir programcının en tehlikeli cümlesi çoğu zaman şudur: “Bu kodun çalışması lazım.” Bu cümle, teknik bir tahminden çok zihinsel bir sözleşmedir. Yazılımcı, çözümü tasarlarken belli varsayımları görünmez biçimde doğru kabul eder; sonra da hata ayıklarken dünyayı bu varsayımları doğrulayacak şekilde okumaya eğilim gösterir. Loglar, test sonuçları ve kullanıcı raporları önündedir ama zihin çoktan bir hikâye yazmıştır: sorun veritabanındadır, ağ gecikmesindedir, kullanıcı yanlış girdi yapmıştır. Oysa hata, çoğu kez o hikâyenin ilk cümlesindedir.
Metakognisyon: Düşünceyi İzleyen Düşünce
Metakognisyon, en yalın hâliyle, ne düşündüğümüzü değil nasıl düşündüğümüzü fark edebilme becerisidir. Bir algoritmanın karmaşıklığını hesaplamak başka, “Neden bu algoritmayı seçmeye bu kadar istekliyim?” diye sormak başkadır. İlk iş teknik yetkinliktir; ikincisi zihinsel denetimdir. Deneyimli programcılar ilkinde genellikle çok iyidir. Fakat uzmanlık arttıkça ikinci beceri otomatik olarak güçlenmez. Hatta paradoksal biçimde, uzmanlık zihinsel kör noktaları daha iyi gizleyebilir.
