Bir sabah uyandığınızı ve akıllı telefonların hiç icat edilmediğini düşünün. Seçim kampanyaları nasıl yürütülürdü? Aşk nasıl başlardı? İnsanlar kahvaltılarını kime gösterirdi? Bu küçük düşünce deneyi, teknolojik belirlenimciliğin kışkırtıcı iddiasına açılan kapıdır: Tarihi asıl ilerleten krallar, filozoflar ya da halklar değil; matbaa, buhar makinesi, telgraf, otomobil ve algoritma gibi araçlardır. İnsan aleti yaptığını sanır, fakat bir süre sonra alet insanın davranışlarını, kurumlarını ve hayallerini yeniden biçimlendirir.
Alet yalnızca alet değildir
Çekiç, yalnızca çivi çakmaz; dünyayı çakılabilecek şeylerden oluşan bir alan gibi görmemize de yol açar. Saat, yalnızca zamanı ölçmez; zamanı dakikalara bölerek çalışma disiplinini, randevuyu, gecikme suçluluğunu ve fabrika düzenini üretir. Matbaa sadece kitap çoğaltmamış, ortak dilleri güçlendirmiş, ulus fikrini beslemiş ve dinî otoritenin tekelini sarsmıştır. Bir teknoloji sahneye çıktığında yanında görünmez bir ahlak, yeni alışkanlıklar ve farklı bir iktidar düzeni getirir.
