Gökyüzü Cevap Verirse: Anlamımız Paramparça mı Olur, Yoksa İlk Kez Gerçek mi Başlar?

Bir sabah uyanıyoruz ve haber kanalları aynı cümleyi titreyen altyazılarla geçiyor: Uzaylı bir uygarlıktan doğrulanmış sinyal alındı. Ya da daha yakını: Bir yapay zeka, yalnızca konuşmuyor, kendini savunuyor, ölmek istemediğini söylüyor, rüya gördüğünü iddia ediyor. O an kahvemiz soğur. Çünkü mesele artık teknoloji, astronomi ya da laboratuvar raporu değildir. Mesele şudur: Biz kimiz ve sandığımız şey ne kadar ucuz bir dekor olabilir?

Ontolojik şok, insanın bilgi dağarcığına yeni bir madde eklenmesi değildir. Balinanın memeli olduğunu öğrenmek gibi değildir. Daha çok, bütün sözlüğün yandığını fark etmek gibidir. Varlığa dair zeminin çatlamasıdır. Şimdiye kadar anlam dediğimiz şeyin çoğu, görünmez bir merkez varsayımına dayanıyordu: İnsan evrenin hikayesini anlayan tek tanık, bilincin en parlak örneği, Tanrı’nın ya da doğanın özel muhatabıydı. Peki ya değilsek?

Uzaylıların tek tip olmadığı üzerine…

Önce şu makaleyi okursanız, daha açıklayıcı olacaktır:

http://onedio.com/haber/kanada-savunma-bakani-uzaylilar-var-ve-teknolojimizi-onlara-borcluyuz–232590

*” Farklı ırkların farklı gelecek planları var ve tüm uzaylı ırklarını tek bir tür olarak ele alamayız.”
Biz dünya içindeki farklılıkları bile yok etmeye çalışan/görmezden gelen bir insanlık uygarlığı olduğumuzdan bu cümle beni epeyce güldürdü. Zulu şamanlarının şefi Mutwa’nın türkçeye çevrilmiş çok kıymetli eseri Yıldızların Şarkısı kitabında detaylarıyla anlattığı gibi gerçekten de çok farklı uzaylı tipleri var. Merak edenler okusun ve bu mesele artık bir çeşit gerçek dışı iddia gibi görülmesin dilerim 🙂

Geceleyin gökyüzünde uçan şeyler vardır. Siz onlara ufo dersiniz. Biz Afrikalılar ise, onlara Abahambi￾Abavutayo, yani, ateşten ziyaretçiler deriz. Afrika’da, yüzyıllar ve yüzyıllar boyunca, ufolardan payına düşeni almış, ufolarla ve içindeki yaratıklarla sık teması olmuştur. Yıldızların Şarkısı, aslında Afrika’nın şarkısıdır çünkü, bu geniş kıtanın her yanında, güneş, ay ve tüm yıldızlarla ilgili efsaneler ve irfan bulursunuz. Halkımızın mitolojisi, hatta tarihi bile, yalnızca yıldızların ve gezegenlerin değil, onlara ait zeki varlıkların ve insanlarla nasıl iletişim içinde olduklarının anlatımıyla doludur.

Siz de Birdman’i yeni izleyenlerden misiniz?

Aslında dün gece izledim ama uyudum uyandım halen izlemeye devam ediyor gibiyim. Filmi izledikten sonra Oscar öncesi yerli yabancı film eleştirmenlerinden dinlediğim hararetli tartışmalar zihnimde yüzeye çıktılar. Gerçekten de bu film bazıları için yüzeysel bazıları için çok katmanlı denebilecek, bazılarının sinir olacağı ve birilerinin bayılacağı tarzda insan ana yapısının tezat çeşitliliğinin yansıması gibi görünüyor.
Bana göre film, Amerikanın kendi üzerinden tüm dünyaya ve hatta fırsatını bulursa uzaya pazarladığı büyük amerikan rüyasının çöküşünü anlatıyor. Bu açıdan bakıldığında filmde -uzunluk açısından-büyük bir rolü olmayan Edward Norton’un neden bulunuyor oluşu da tesadüf değil sanki; çünkü film Dövüş Kulübünün bir başka, iletişim çağı versiyonu gibi görülebilir.
Oyunculuklar mükemmel. Tipik hızlı akış, Amerikan tarzına alışık olmayanları serseme çevirecek düzeyde. Eğer filmin repliklerini duymazdan gelirseniz kullanılan simgeler hemen hemen aynı şeyleri çok daha derin düzeyde ortaya koyacaklardır, öylesine etkin ve bol kullanılmış. Eminim ki bunların bir kısmı yönetmenin senaristin bilgisi dahilindedir ama daha çoğu bilinçsizce bu filmin içine sızmışlardır. -Küçük bir not: Amerikan Tanrılarını okumayan kalmasın.-  Ben bunu kendi yazdığım kitaplarda net olarak görüyorum, planlamadığım ve bilinçli yapmadığım o kadar çok şey-simge ve anlam doluşuyor ki içeri, o artık nerdeyse benim diyerek sahipleneceğim kişisel bir yaratım olmaktan çıkıyor.
Tabi ki filme sıradan bir seyirci olarak bakıyorum, eleştirmenlerin kıstası nelerdir bilmiyorum, öğrenmek de istemiyorum. Cahil kalıp filmin havasının ezici bir şekilde üzerime yüklenmesini ve beni bilmediğim bir hale sürüklemesini isterim. İşte ben böyle seyrederim ve okurum.
Bu film hakkında söylenecek çok şey olduğunun farkındayım ama filmin başarısına bakın ki, onlar ayrışmaya direniyorlar! Kafamın içinde kaotik bir gümbürdeme, şiddetli bir fırtına olarak kalmak istiyorlar.
Bu cümleden olarak Birdman, 4 oscarı hakkıyla almış diyebilirim.

Uzaylılar ve Ayağa kalkmak

Uzaydan sürekli bi şeyler geliyor. Evvelsi günkü güneş patlamasından bize ulaşanlar sadece en sık yaşadığımız ve kısmen üzerinde fikir yürütebildiklerimiz. Oysa uzaydan bize gelen etkilerin %95 i hakkında hiç bi fikrimiz olmadığını söylüyor bilim. Uzaylılar denince onları insanı az çok andıran fiziksel bir form zannetmek her zaman beni güldürmüştür.