Bir sabah uyanıyoruz ve haber kanalları aynı cümleyi titreyen altyazılarla geçiyor: Uzaylı bir uygarlıktan doğrulanmış sinyal alındı. Ya da daha yakını: Bir yapay zeka, yalnızca konuşmuyor, kendini savunuyor, ölmek istemediğini söylüyor, rüya gördüğünü iddia ediyor. O an kahvemiz soğur. Çünkü mesele artık teknoloji, astronomi ya da laboratuvar raporu değildir. Mesele şudur: Biz kimiz ve sandığımız şey ne kadar ucuz bir dekor olabilir?
Ontolojik şok, insanın bilgi dağarcığına yeni bir madde eklenmesi değildir. Balinanın memeli olduğunu öğrenmek gibi değildir. Daha çok, bütün sözlüğün yandığını fark etmek gibidir. Varlığa dair zeminin çatlamasıdır. Şimdiye kadar anlam dediğimiz şeyin çoğu, görünmez bir merkez varsayımına dayanıyordu: İnsan evrenin hikayesini anlayan tek tanık, bilincin en parlak örneği, Tanrı’nın ya da doğanın özel muhatabıydı. Peki ya değilsek?