Bayramınızı kutlarım.

Bayramlarımızın altı boşaldı. Gerçekten bayram coşkusu hisseden insanların hemen hepsi öldüler. Bizler de malum mirasyediyiz. Yine de bayramınız kutlu olsun.

Başarmanın, özgür ve bağımsız olmanın üstelik bütün bunları kanın canın pahasına elde etmenin getirdiği büyük coşkuyu canlı tutabilmek mümkün değil. Bizler gerçekten de mirasyediyiz, bilirsiniz onlar müsriftir, tembel ve umursamazdır ve hatta kıymet de bilmezler çoğu kez. Çeşitli atasözlerimiz var bu konuda.

Ek olarak, hangi cumhuriyetten bahsediyoruz? Özgür ve bağımsız bir ülke olduğumuzu söyleyebilir miyiz? Siyasal, ekonomiik, sosyal yönlerden başka ülkelere bağımlıyız. Saygı ve sevgiyle hakça paylaşımla ilşki içinde olmaktan bahsetmiyorum, açıkça emir kulu haline geldiğimizi hatırlatmak istiyorum. Üstelik bu durum için her hangi bir yönetimi, bir fikri ya da kişiyi suçlayacak durumda da değiliz, bu hepimizin tek tek sorumluluğunda olan bir gaflet maalesef.  Bu sebeple mirasyedi kavramına uygun düşüyoruz.

Seyirci yoksa sahneye çıkılmaz

Beğenmediğinizi eleştirmeyin, hırslanmayın, kavga etmeyin.
Çünkü bunları yapmak için o şeyi izlemeniz gerekir, bu durumda bilet alıp seyirci koltuğuna oturmuş olursunuz.
Seyirci varsa, perde açılır, oyun başlar.
İzleyerek gücünüzü beğenmediklerinize kaptırmayın.
Ben yokken ne yapıyor acaba diye de endişelenmeyin.
Seyirci yoksa sahneye çıkan da olmaz.

İzlemeden duramayanlara (çok insani bir durum) nacizane tavsiyem, beğendiğiniz, sevdiğiniz, zevk aldığınız oyunlara bilet alın, gücünüz bari onlara gitsin 🙂
Bu arada “yankı” prensibini de unutmayalım. İkincisinde muhtemeln güç kaybınız nerdeyse sıfıra yakın olacak!

Basınç

Yine şiddetli bir basınç var havada.

Öncekileri alıp yutacakmış gibi dev bir dalganın basıncı altında eziliyorum. Bu derece ağır bir zorlayıcılığı ilk kez hissediyorum.
Bu öyle bir his ki, sanki tamamen tarafsız(duygudan yoksun) bir tusunami dalgası üstümüzden aşmakta.

Benzer şeyler duyumsayanlar var ise paylaşmalarını rica ediyorum.

Gölge

Doğurmak ne kadar zor olabilirdi ki! Dağda bayırda köyde tüm zamanlarda doğuruyordu kadınlar.
Sırf bu küçümseyiş nedeniyle ölüyordum.
Anladım ki sağ kalanları gördüğümden yanılmışım!

Genellemeleri çok severdim, şimdi de severim. O zamanlar yegane seçenek sanırdım düzen kurmak için, şimdi hala tek pespaye seçenek.
Genellemelere girmeyip kaybolanlar, iyi ki varsınız,  sizler sayesinde yıkılıyor gerçek.

Böylece şu pespaye seçenekten almış oluyoruz tüm kayıpların  hıncını.
Gölgeye bakmadıkça anlam bulmak zor,   kör ediyor ışık insanı.