Kategori: Genel

aristokrasinin 85.yılında çocuk olmak……

cumhuriyein 85.yılı anlı şanlı törenlerle kutlandı.aristokrasi yine en fiyakalı giysileriyle tören yerindeydi.tanklar,tüfekler inadına inadına askerler uygun adımda yürüdü yine ilkokul ve lise öğrencileri.sıkıldıkları yüzlerinden belliydi bu teraneden?ki hepimiz geçtik bu militarist adapteden?bir öğrenciye sordum yarın gidiyormusunuz stada diye gelmeyeni tc vatandaşı saymıyormuş okul müdürleri.doğru ya tc vatandaşı olmazsa kimliksiz olursa ne yapacaktı çocuk…?içim acıyarak baktım çocuğun yüzüne.aynı gün aristokrasi meydanlarda yerini aldığında…o günün gazete mansetleri(radikal)şöyleydi Güneydoğu’da ‘iyi’ çocuklar ve ‘kötü’ çocuklar…iyilik ve kötülük kavramlarımızda yıllar geçtikce anlamını yitirip farklılaştı…ve herkesin işine geldiği gibi şekillendi.öyleki tehtitkar ve pisikolojik bir baskıyla stada gelirseniz iyi ama ezilmiş ve unutulmuş ve umudu çalınmış bir çocuk olarak elinize bir taş alıp fırlatırsanız kötüsünüz!topraklarımızda ki bu oyun ne zaman bitecek ne zaman bunları yazıp üzerinde tartışacağız?bu topraklardaki çocukların çocuk olduklarını ne zaman anlayacağız?başkalarının canının yanması bizim canımızı neden yakmıyor ne zaman unuttuk insanlığımızı.ne zamandan beridir panzerleri çocukların üzerine sürmek onlara gaz bombası atmak meşru oldu.hangi insanlık bu?hangi türklük , hangi cumhuryet ve hangi demokrasi?inanıyorum ki bunları yazabildiğimizde ve üzerine konuşabildiğimizde gerçekten birşeyler değişecek uslar sonsuz olacak…ve insan olduğumuzu tekrar hatırlayacağız…ne mutlu insanım diyene…