Bir limanda eski bir gemi duruyor: Theseus’un gemisi. Kahramanımız denizlerden dönmüş, halk gemiyi kutsal bir hatıra gibi saklamış. Fakat zaman, her şeyi kemiren o sabırlı ejderha, tahtaları çürütmeye başlıyor. Bir tahta değişiyor, sonra bir direk, sonra yelken, sonra omurga… Yıllar geçiyor ve bir gün fark ediyoruz: Geminin ilk halinden tek bir parça bile kalmamış. Şimdi soru şu: Bu hâlâ Theseus’un gemisi mi?
İlk bakışta cevap kolay gibi görünür. “Elbette aynı gemi,” deriz. Çünkü onu aynı limanda, aynı adla, aynı hikâyenin içinde görüyoruz. Fakat felsefe tam burada sinsice gülümser: Ya değiştirilen eski parçaları biri toplasa, tek tek birleştirip başka bir gemi yapsa? O zaman gerçek Theseus gemisi hangisi olur? Limanda duran, kesintisiz görevini sürdüren gemi mi; yoksa orijinal parçalarla yeniden kurulan gemi mi?