…DNA’nın 2 nci katmanı İnsan Varlığının hayat dersi olarak tanımlandı. DNA’yı enerjilere bölümlendirdiğiniz zaman, onu öğreti için 3B’ye koyarsınız, anlaması kolay olur. Hayat dersinin ne olduğunu ve onun neden DNA’nızda olduğunu anlamanız önemlidir. Bu gezegene bununla birlikte geldiniz ve bu, Akaşik Kayıt nedeniyle sizin için yapılandırılmış bir şeydir. Yani, hayat dersiniz geçmiş yaşamlarınıza bağlıdır.Bundan dolayı, geçmiş yaşamlarınızla ilişkili olduğu için, kişisel Akaşik DNA kaydınız yedi ve sekizinci katmanlara bağlıdır [DNA’nızın Lemurya katmanları]. Zaten, etkileşiyoruz, öyle değil mi? Hiçbir katman tek başına çalışmaz, ama iki numaraya dönelim.
“Hayat dersi mi? Karmaya benziyor” diyebilecekleriniz için, öyle değildir. Karma ile ilgisi yoktur. Bunun yerine, bazılarının amaç dediği üzerinize yerleştirilen bir enerjidir. Sizi iteleyen şey nedir? Bazılarınız gelirsiniz ve hücreler “Asla yalnız olmak istemiyorum” diyen bir mesajla şarkı söyler. Hayat dersinizin ne olduğunu düşünüyorsunuz? Yalnız olmak! Bu adil görünmüyor, öyle değil mi? Ama bu hayat dersinin enerjisidir.
Geçmiş yaşamlarınızın henüz gerçekleştirmemiş olduğunuz şeyleri temsil eden bir bulmaca olarak bir araya koyduğu şey, sizin hayat dersiniz oluyor. Bu odadaki birçoğunuz çok benzer hayat dersine sahipsiniz ve size bunun ne olduğunu söylediğimde, haklı olduğumu bileceksiniz. Nesillerdir, Baltıklar sizin için tanımlanmış yaşam realitesine sahiptiniz. Siz busunuz, siz şusunuz. Bu şekilde düşünürsünüz, şu şekilde düşünürsünüz ve birçoğunuz neden bahsettiğimi biliyorsunuz. Bu nedenle, bu odada aynı olan birçok hayat dersleri vardır: Asla bir daha bir topluluk olarak sizi tanımlamalarına izin vermeyin. Sizin olan özgürlük ve bağımsızlık düşüncelerinize yansısın. Bu, sizin hayatınızın dersidir.
Bunun bir grup olarak sizin için ne yaptığını biliyor musunuz? Enerjinizi yükseltir! Burada ruhsal temelli olan bu yerde, bir uyanış olursa şaşırmayın. Bu şekilde işler. Bu katman ikidir ve değişmektedir. Modifiye olmaktadır. “Pekala, nasıl değişmekte? Hayat dersi hayat dersi olmalıdır. Eğer gerçekte olan şeye dayanıyorsa nasıl değişebilir?” diyebilirsiniz. Şu şekilde yanıt vereceğim: tezahür ettirilme yeteneğinde değişmektedir. Ders aynı olabilir, ama dersin sonucu büyük ölçüde gelişir, güçlenir.”
“Dies irae, dies illa
Büyük patlama taraftarları kayıp “soğuk karanlık madde”nin % 99’unu boş yere araştırırken, evrenin sonsuza kadar genişlemesini önlemek için teorinin gerektirdiği niceliklere benzer bir şey bulamadılar. 18 Aralık 1993’te New Scientist, Evren Sonsuza Kadar Genişleyecek başlıklı bir makale yayınladı. Burada “Cepheus takımyıldızındaki bir grup galaksinin birkaç ay önce düşünüldüğünden çok daha az görünmez madde ihtiva ettiği” ve Amerikalı gökbilimcilerin eskiden ileri sürdüğü iddiaların “hatalı analizlere dayandığı” itiraf edildi. Araştırmalara harcanan yüz milyonlarca doları bir tarafa bıraksak bile işin ucunda bilimsel şöhret yatıyordu. Acaba bu gerçeğin büyük patlamayı bu denli bağnazca savunmakla bir bağlantısı olabilir miydi? Her zamanki gibi, görmek istediklerini gördüler. Gerçekler teoriye uygun olmak zorundaydı! Teorinin hayatta kalması için varlığı zorunlu olan “soğuk karanlık madde”yi bulmaktaki açık başarısızlık, bilim çevrelerinin daha sorgulayıcı kesimlerinde rahatsızlığa neden oluyordu. Zamanımızın Bir Çılgınlığı mı? manidar başlığıyla 4 Haziran 1994’te yayınlanan New Scientist’in başyazısı, karanlık madde fikriyle Viktorya döneminin gözden düşmüş “eter” kavramını –ışık dalgalarının uzayda yol almasına aracı olduğuna inanılan, görünmez bir ortam– karşılaştırıyordu: Görünmezdi, her yerde, her an hazır ve nazırdı ve 19. yüzyılın sonlarında her fizikçi ona inanırdı. Fizikçilerin ışığın içinde yayıldığı ortam olduğunu düşündükleri eterdi bu, ama bu düşüncenin bir hayalet olduğu ortaya çıktı. Sesten farklı olarak, ışığın, içinde yayılacağı bir ortama ihtiyacı yoktur.