Bir web sitesinde gezinirken aslında yürümüyor, tıklıyoruz. Ama beynimiz bu ayrımı sandığımız kadar ciddiye almıyor. Ana sayfadan ürün sayfasına, oradan yorumlara, sonra sepete ve bir anda kendimizi yardım merkezinin karanlık bir köşesinde buluyoruz. Bu deneyim, zihinsel olarak bir alışveriş merkezinde yanlış kata çıkmaya benzer. Çünkü insan beyni, sanal arayüzleri yalnızca bilgi panoları olarak değil, içinde yön bulduğu mekânlar olarak da kodlar.
Kognitif haritalama, beynin çevreyi zihinsel bir haritaya dönüştürme becerisidir. Fiziksel dünyada bu sayede evimizin yolunu bulur, çocukluk sokağımızı hatırlar, karanlıkta bile mutfağa çarpmadan ulaşırız. Hipokampus, yer hücreleri ve ızgara hücreleri gibi sinirsel aktörler bu oyunun başrolündedir. İlginç olan şu: Aynı sistemler, dijital ortamlarda da devreye girebilir. Fare imleci bizim bastonumuz, menüler kavşaklarımız, sekmeler ise zihinsel kapılarımız olur.
