Bir oyunda ufukta görünen ama henüz gidilemeyen bir kule, eğitim platformunda kilitli duran bir modül ya da haritada adı bile yazmayan bir vadi… Bunlar yalnızca içerik değildir; zihne bırakılmış davetiyelerdir. Çizgisel olmayan dünyalar, oyuncuya veya öğrenciye hazır bir yol vermek yerine eksik bir dünya sunar. İnsan zihni ise boşluklardan pek hoşlanmaz. Boşluğu kapatmak, belirsizliği anlamlandırmak ve “orada ne var?” sorusuna kendi adımlarıyla yanıt vermek ister. Keşfetme arzusu, çoğu zaman ödülün kendisinden önce gelir.
Zihin, mekânı değil ihtimalleri haritalar
Bilişsel harita, bir çevrenin yalnızca sokaklarını, kapılarını ve nesnelerini belleğe kaydetmek değildir. Aynı zamanda ihtimalleri düzenlemektir: “Şu köprü beni nereye götürür?”, “Bu karakterle konuşursam yeni bir görev açılır mı?”, “Bu laboratuvarda hangi deneyi önce yapmalıyım?” Çizgisel dünyada zihin takip eder; açık dünyada ise varsayım kurar. Bu fark küçümsenmemelidir. Takip etmek dikkat gerektirir, fakat varsayım kurmak fail olmayı gerektirir.
