Bir buluta bakıp sakallı bir bilge, prizde şaşkın bir surat, tost ekmeğinde kutsal bir siluet gördüğünüz olduysa tebrikler: beyniniz çalışıyor. Hatta fazla çalışıyor. İnsan zihni, kaosun ortasında düzen arayan bir avcıdır. Ormanda yaprak hışırtısını rüzgâr sanan atamız huzur içinde yürüyebilirdi; kaplan sanan atamız ise belki biraz paranoyaktı ama hayatta kalma ihtimali daha yüksekti. Evrim, bize gerçeği olduğu gibi değil, işe yaradığı kadar görmeyi öğretti.
Örüntü tanıma, zekânın temel kaslarından biridir. Dil öğrenirken, yüzleri ayırt ederken, müziğin ritmini yakalarken, bilimsel hipotez kurarken bu kası kullanırız. Fakat her kas gibi bu da aşırı çalışınca sakatlanır. İşte apophenia, yani ilgisiz şeyler arasında anlamlı bağlar görme eğilimi, zihnin bu sakatlanmış dansıdır. Rastgele noktalardan kader haritası, tesadüflerden gizli mesaj, gürültüden kehanet üretiriz.
Basit bir tanım yapmak gerekir ise veri madenciliği, büyük ölçekli veriler arasından bilgiye ulaşma, bilgiyi madenleme işidir. Ya da bir anlamda büyük veri yığınları içerisinden gelecek ile ilgili tahminde bulunabilmemizi sağlayabilecek bağıntıların bilgisayar programı kullanarak aranmasıdır. Veri madenciliği deyimi yanlış kullanılan bir deyim olabileceğinden buna eş değer başka kullanımlar da literatüre geçmiştir. Veritabanlarında bilgi madenciliği (knowledge mining from databases), Bilgi çıkarımı(knowledge extraction), data/pattern anaysis (veri ve örüntü analizi), veri arkeolojisi gibi.