Bilgisayarda bellek sızıntısı, bitmiş bir işlemin RAM’i bırakmaması demektir. Program kapanmış görünür ama arka planda kaynak yemeye devam eder. İnsan zihni de şaşırtıcı biçimde benzer davranır: Gönderilmiş e-posta, bitmiş toplantı, tamamlanmış proje, söylenmiş cümle, susulmuş itiraz… Hepsi kapanmış gibi durur; fakat içeride küçük bir motor hâlâ dönmektedir. İşte zihinsel yorgunluğun en sinsi türlerinden biri budur: Yaşanmış olanın bitmemiş gibi davranması.
Buna yalnızca “çok düşünmek” demek hafif kalır. Çünkü mesele düşüncenin miktarı değil, kapanış eksikliğidir. Zihin, açık döngülerden hoşlanmaz. Bir şey tamamlanmadığında ya da tamamlandığına ikna olmadığında, onu belleğin ön rafında tutar. Psikolojide Zeigarnik etkisi diye bilinen fenomen de bunu anlatır: Yarım kalan işler, tamamlananlardan daha çok hatırlanır. Fakat modern hayat bu etkiyi tuhaf bir karikatüre çevirdi. Artık işler bitse bile yarım kalmış gibi hissediyoruz.
