Eskiden bir bilginin doğruluğunu tartarken sorardık: Bunu kim söylüyor? Bir bilim insanı mı, sahada çalışmış bir uzman mı, yoksa kahvehanede dünya düzenini çözmüş bir amca mı? Şimdi soru kılık değiştirdi: Arama motorunda kaçıncı sırada çıkıyor? Böylece epistemik güven, yani bilgiye duyduğumuz güven, yavaşça insan yüzünden makine arayüzüne taşındı. Bilgeliğin sakalı değil, bağlantının tıklanma oranı uzadı.
Dijital çağın en tuhaf yanı şu: Bilgiye erişim tarihte hiç olmadığı kadar kolaylaştı, ama bilgiye inanmak hiç olmadığı kadar karmaşıklaştı. Cebimizdeki cihaz, antik kütüphanelerin toplamından daha fazlasını taşıyor; fakat hangi rafın sağlam, hangisinin sisli olduğunu çoğu zaman bilmiyoruz. Arama motoru bize bir liste sunuyor. Biz de o listeyi çoğu kez tarafsız bir hakikat merdiveni sanıyoruz. Oysa sıralama, hakikatin değil; alaka düzeyinin, popülerliğin, reklam bütçesinin, bağlantı ağlarının, kullanıcı davranışlarının ve algoritmik tahminlerin karışımıdır.
