Kategori: Genel

Hayata katlanamadığınız ve her şeyin üstümüze olumsuzca geldiği anlarda ne zordur nefes almak. Havasız bırakılmış vakumlu bir torbanın içinde kalmış gibi olursunuz ve eliniz boğazınızda, yırtınır durursunuz sanki. Bir lokmacık hava alabilmek için yaptığınız şuursuz hareketler, sorunu olmayan ve sizi seyreden diğer insanlara anlamsız gelir çoğunlukla… Kimi zaman alay eder, kimi zaman suçlar, kimi zaman oh olsun derler.

Tüm nefessizliğinize rağmen hala bilinciniz yerindeyse sizi seyredenlerin acımasızlığı iyice boğar yüreğinizi. Etrafınızdaki torbayı yırtmak için size uzanacak bir yardım eli beklerken, hele ki dostlarınız sandığınız insanların kayıtsızlığı, bu dünyadaki yalnızlığınızı usanmadan yüzünüze bir kez daha vurur.

Hiç fayda ve çare yoktur elden der ve de, sizi havasız bırakan torbayı kendiniz yırtmak zorunda olduğunuzu anlarsınız. Gücünüz kaldıysa, bilinciniz de yeterliyse tırnaklar atarsınız havayla aranızdaki engeli ve nefes alıp, toparlanır, tekrar yürümeye devam edersiniz. Siz kurtulduktan sonra nefessiz kaldığınızda sizi sadece seyredenler, hiçbir şey olmamış gibi yanınızda tekrar yürümeye başlar. İşte o noktada bir karar vermeniz gereklidir; ya yola yalnız devam edeceksiniz, ya o riyalı ve artık güvenmediğiniz dostlara sahte gülücükler atarak yola yine birlikte düşeceksiniz.