“Kültür endüstrisinin yokluğunda hakim olan otoparkçılık sistemi, yaratıcıyı zorla adam eden, kalıba döken, genel beğeni sopasıyla güden, kariyer beklentisiyle yemleyen bir kötülük düzeneğidir.
Bunun en basit sonuçları; inceliğin katli, hevesin itinayla kırılması, farklılığın ezilmesi, deneyselliğin ilgasıdır.
Şimdi 21.yüzyılın başında, vasatın teknesiyle oluşturulan hakim statüko, ahbap çavuş ortak koalisyonu çatır çatır işliyor. Devlet sansürüne de pek lüzum duyulmuyor. Çünkü vasatın hakimiyeti sistemi tıkır tıkır işliyor. Fark yaratacak, kırılmaya sebep olacak, radikal kopuşun önünü açacak beyinleri, kalemleri, üreticileri baştan törpüleyen sistem iyi işliyor.” Rafet Arslan
Yazının bütünü için Pul Biber dergisinin Haziran sayısından bir tane edinmeniz gerekecek 🙂
*
Bizim kültürde kimse kibri açiktan övmez hatta açıktan açıga yeren ata sozleri, aşıklamalar, şiirler makaleler ve bilimum bağğğzı seyler bulunur. Dolayısı ile hiç birimiz de kendi rolünün içine bilerek isteyerek dahil eder görünmez kibri.
Canım yaa… Belki o da bu dışlanmanin üzüntüsüyle buhrana kapılip cümlemizi işgale yeltenmiştir. Ho’oponopono, vallahi özür diliyorum.
Özgür bir birey olmanin yari yoldaki bi istasyonda trenden inmişliğidir kibir. Özellikle dörduncu boyutin herşeye ozgurluk diye yeri göğü inleten titresimleri arasında ustaca saklanir, pardon ustaca yekten gezinebilir. Çokluktur belki ama çok da yalnizliktir kibir kardesimiz cunku belki bir kez bile hakiki ilişki kuramamıştır. Ho’ponopono, sorumlulugu yüzde yüz alıyorum vallahi. Şu arinma gunleri ramazanda bizi arındır lütfen allahım, onu da aramiza katip dost cadırına oturalım. Aloha
Canım yaa… Belki o da bu dışlanmanin üzüntüsüyle buhrana kapılip cümlemizi işgale yeltenmiştir. Ho’oponopono, vallahi özür diliyorum.
Özgür bir birey olmanin yari yoldaki bi istasyonda trenden inmişliğidir kibir. Özellikle dörduncu boyutin herşeye ozgurluk diye yeri göğü inleten titresimleri arasında ustaca saklanir, pardon ustaca yekten gezinebilir. Çokluktur belki ama çok da yalnizliktir kibir kardesimiz cunku belki bir kez bile hakiki ilişki kuramamıştır. Ho’ponopono, sorumlulugu yüzde yüz alıyorum vallahi. Şu arinma gunleri ramazanda bizi arındır lütfen allahım, onu da aramiza katip dost cadırına oturalım. Aloha
, bir cismin belli bir gözlemciye göre sabit bir hızla ve sabit bir yönde hareket ettiği durumlarda tümüyle yeterlidir. Ne var ki, pratikte hareket asla sabit değildir. Hareketli cismin hızında ve doğrultusunda değişimlere yol açan kuvvetler her zaman söz konusudur. Atomaltı parçacıklar kısa mesafelerde muazzam hızlarla hareket ettiğinden, daha fazla hızlanacak zamanları yoktur ve bu parçacıklara özel görelilik uygulanabilir. Bununla birlikte, gezegenlerin ve yıldızların hareketinde, özel göreliliğin yetersiz kaldığı görülmüştür. Burada devasa kütleçekim alanlarının neden olduğu büyük ivmelerle ilgileniriz. Bir kez daha söz konusu olan şey nicelik ve nitelik sorunudur. Atomaltı düzeyde, kütleçekim, diğer kuvvetlerle karşılaştırıldığında önemsiz büyüklüktedir ve ihmâl edilebilir. Gündelik yaşamdaysa, tersine, kütleçekim hariç diğer tüm kuvvetler ihmâl edilebilir.
Albert Einstein hiç şüphesiz zamanımızın en büyük dahilerinden biriydi. Yirmi birinci ve otuz sekizinci doğum günleri arasında, bilimde birçok düzeyde büyük yankılar uyandıran bir devrimi tamamladı. İki büyük buluşu, Özel Görelilik Teorisi (1905) ve Genel Görelilik Teorisi (1915) idi. Özel görelilik yüksek hızlarla ilgilidir, genel görelilik ise kütleçekimle. Einstein’ın teorileri, son derece soyut karakterde olmalarına karşın, nihayetinde deneylerden türetilmişti ve başarılı pratik uygulamalara yol açmıştı, ki bu uygulamalar onun görüşlerinin doğruluğunu defalarca onayladılar. Einstein, 19. yüzyıl fiziğinde içsel bir çelişkiyi açığa vuran ünlü Michelson-Morley deneyinden, “bilim tarihinin en büyük negatif deneyinden” (Bernal) yola çıkmıştı. Bu deneye, ışığın görülen hızının, hareketsiz olduğu varsayılan “eter” içerisinde hareket eden gözlemcinin hızına bağlı olduğunu göstererek elektromanyetik ışık teorisini genelleştirmek üzere girişilmişti. Sonunda, gözlemci hangi doğrultuda hareket ederse etsin, ışığın ölçülen hızlarında hiçbir farklılık bulunamadı. J. J. Thomson daha sonraları, güçlü elektriksel alanlar içinde hareket eden elektronların hızlarının, klasik Newton fiziğinin öngördüğünden daha yavaş olduğunu gösterdi. 19. yüzyıl fiziğindeki bu çelişkiler özel görelilik teorisi tarafından çözüme bağlandı. Eski fizik, radyoaktivite olgusunu açıklamaktan acizdi. Einstein bunu, “eylemsiz” maddenin içine hapsolmuş muazzam miktardaki enerjinin küçük bir kısmının açığa çıkması olarak açıkladı.