Bazen püfür püfür
Burnumuza tüter sanki küfür…
Abartı ve yergi sanatının bir uzantısı olarak, ben de çok severdim eskiden.
Can Yücel’in, Neyzen Tevfik’in, Kazak Abdal’ın, Şair Eşref’in küfürlerini ezberlemek liyakat meselesiydi… Çocukluğumun sokaklarında küfürlü dörtlükler, deyimler havada uçuşurdu çete savaşlarında… Kavganın olmazsa olmazlarından gibiydi… Zeybek Yemininin bir bölümü nasıldır:
“Efe: Sözünde durmayan kahpe bacının öz kızanı olsun mu ?
Kızanlar: Olsun!”
Kazak Abdal ne der:
“Eşeği saldım çayıra
Otlayıp karnın doyura
Gördüğü düşü hayıra
Yoranın da avradını”…
Bu türküyü ilk olarak Rahmi Saltuk’tan dinlediğimde 15 yaşındaydım… Ne çok sevmiştim…
Sövgü bir realiteydi. Abartı ve yergi sanatının bir kolu olarak yaşıyordu aramızda…
