Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazam,
Cevher-i lâmekan benem, kevni mekâna sığmazam.
Arş ile ferş ve kâf ile nun bende bulundu cümle çün,
Kes sözünü ve sessiz ol, şerh ve beyâna sığmazam.
……
Kevni mekândır âyetim, zâti durur bidayetim,
Sen bu nişanla bil beni, bil ki, nişana sığmazam.
Kimse vehim ve zan ile olmadı Hakk ile biliş,
Hakkı bilen bilir ki, ben zan ile vehme sığmazam.
Surete bak ve mânâyı suret içinde tanı ki,
Cism ile can benem, velî cism ile câna sığmazam.
Hem sedefim, hem inciyim, Haşır ve Sırat esenciyim,
Bunca kumaş ve raht ile ben bu dükkâna sığmazam.
Gizli hazine benem ben işte, aynı ayan benem ben işte,
Cevher-i yer benem ben işte, denize ve yere sığmazam.
Gerçi mühit ve azimim, adım âdemdir, âdemim,
Dar ile ‘künfekan’ benem, ben bu mekâna sığmazam.