Bir zamanlar kahraman olmak basitti: mağaraya girer, goblini pataklar, sandıktan altın çıkarırdınız. Fakat MMORPG çağında o sandık yalnızca fantastik bir ödül değil; arz, talep, emek, spekülasyon ve hatta jeopolitik iş gücü farklarının buluştuğu küçük bir merkez bankasıdır. Sanal altın dediğimiz şey, pikselden ibaret görünür; ama milyonlarca oyuncu ona zaman, arzu ve rekabet yüklediğinde, pikselin üstüne ekonomik bir gölge düşer. İşte o gölge bazen gerçek dünyanın kasasına kadar uzanır.
MMORPG ekonomilerinde enflasyonun temel nedeni tanıdıktır: para arzı sürekli artar. Oyuncular yaratıkları öldürür, görevleri tamamlar, zindanları tekrar tekrar döner ve sistem yoktan altın üretir. Gerçek dünyada merkez bankaları para basarken en azından utançla basın toplantısı yapar; oyunlarda ise para basma makinesi bir ork kampında, beş dakikada bir yeniden doğar. Eğer oyunda yeterli ‘para yakma’ mekanizması yoksa —tamir masrafı, vergi, açık artırma kesintisi, kozmetik harcama, tüketilebilir eşya— altın birikir, fiyatlar şişer, yeni başlayan oyuncu pazara baktığında kendini hiperenflasyon yaşamış bir ülkenin manavında hisseder.
