Kategori: Esinti

Birlikte yaratma konusunda bilinmesi gereken dört unsur vardır. Eğer birlikte yaratma gücünü kullanmayı istiyorsanız bu dört mekaniği öğrenmelisiniz

.1. Niyet: Her ne pahasına olursa olsun Nötrlenmeyi dileyin. Bu Kryon dilinde karmadan temizlenip Işik bedene geçmek, Don juan’in dilinde uçurumdan atlayıp özgürleşmek demek. Fark etmez. Niyet birinci dereceden önemli.

1. Realite : Birlikte yaratim gücü, üzerine oturdugunuz bir sandalye gibi araclar sunacaktir. Bi sandalyeye otururken sizi tasiyip tasimayacagini dusunmezsiniz, oturursunuz, onu kullanirsiniz. Evvelce sihir gibi olan şeyler, bilimkurgu olanlar şimdi realiteniz olmadi mi? Sürecin nasil olacagina bunu yapip yapamayacaginiza takilmayin. Realiteye dönüşmeyecek bi sey, günlük yaşamda kullanmayacaginiz bi sey icin niyetlenmek neye yarar ki! Dikkat edeceginiz tek şey, sandalyenin bi araç oldugunu hatirlamaktir, tapinç öznesi degil

.3. Sözle ifade etmek: sürecin mekaniğidir bu. Ağzınızın söylediklerini kulaklarınızın işitmesi önemlidir. Sözleriniz havaya karışır ve tekrar zihninize geri döner. Bu süreçte o Ruhun sizden işitmek istediği şeyle “tokalaşır.” Özle sözün birligi.

1. Kendiniz için yaratmak: işte son yıllarda birlikte yaratimi yanlis anladigimiz icin aksayan nitelik budur. Biz bunu diger insan kardeslerimizle birlikte ortaklasa bir kullanim olarak algiliyorduk oysa birlikte yaratim kişisel bir uygulamadir. Kendin icin, kendi tutkun icin bi sey yaratmak bencillik degil, kimseye zarar verebilecek bi eylem degil.Eğer karmadan temizlenmiş ve aydınlanmışsanız, çevrenizdeki insanlar için uygunsuz olaylar yaratmayacaksınız demektir. Bu edim gezegenimizin titresimlerini yükseltir, diger insan kardeslerimize ve baska varliklara örnek olur. Birlikte yaratimin “birlikte”sini şöyle açiklamak istiyorum: Sonsuz potansiyeller denizi ile niyetlenen özgür bireyin kavuşumudur bu. İçimizdeki tanrisalligin işlev kazanmasidir. Tanridan artik korkmadigimiz onunla bir oldugumuzun resmidir.

Mekanizma budur, alin kullanin.

 

Ben de kendim dahil her birinize, tüm varliklara, sonsuz yaraticiya tesekkür ediyorum, sevgi ve sayginin sicakligi ile alip kullaniyorum. Yolumuz açık olsun.

 

Not: HER NE PAHASINA OLURSA OLSUN ne demektir? Ya istiklal ya ölüm demektir. Ölümü danisman almaktir.

Bir an için en sevdiğiniz üstadı gözünüzde canlandırmanızı istiyorum. Bu kişi kimdi? Belki Mesih idi? Belki Mesih’in annesi? Daha yakın zamanlarda belki de Muhammed Peygamber idi? Belki çok daha kadimdi ve Buddha idi? Belki çok yakın zamanlardadır. Belki Paramahansa Yogananda gibi bir gurudur? Belki onlardan biridir? Önemli değil, çünkü onların hepsi kendi kültürlerine aynı temel mesajı öğretti – insanlığın birliği ve içinizdeki Tanrı’nın sevgisi. Onları önünüzde hayal edin.Yüzlerine bakın. Ne görüyorsunuz? 
Kendisiyle huzurda olan bir İnsan Varlığı görüyorsunuz. Üstatların hangi özellikleri bilinir? Huzur, sabır, dramanın olmayışı, sevgi ve anlayış – tüm bu şeyler. Bunun entellektüel bir arayışla mı geldiğini düşünüyorsunuz? Onların yaşamları hakkında size neler anlatıldı? Belki ayak izlerinin olduğu yerde çiçeklerin büyüdüğü anlatıldı. Yüzleri güneş gibi parlardı ve küçük çocuklar etraflarına toplanırdı. Hayvanlar bile onların kim olduklarını bilirdi! Tüm bunlar onların içlerindeki Tanrı’yı sevdikleri içindi. Üstatlığın sırrı budur. 
Bununla sorununuz varsa, size bir vizyon vereceğim.Aynadaki yüze bakın ve içinizdeki Tanrı’nın güzelliğini görün. Kendinize bakarken, onu sevin. Yavaşça, kendinizi sevmeye başlayacaksınız. Bu akşam bunun gibi sevilmeye cesaret edebilir misiniz? Kalbinizi açıp bu şeyleri hissetmeye cesaret edebilir misiniz? Neden olmasın? Neden korkuyorsunuz? Bunun sizi inciteceğini mi düşünüyorsunuz? Kültürel olarak uygun değil mi?
Kryon
Eh uygun degildi tabi, insana narsist diyebilrlerdi  Kendini begeniyor musun? Kendinden hoşnut musun? Aman allahim bu çocugu hemen psikologa götürmeli, yol yakinken kendinini sevmekten vaz gecirilmeli! Gülüyor musunuz? Daha kirk elli yil once durum tam olarak böyleydi. Hic unutmadigim bir anım var: oğlum dokuz on yaslarindaydi, evin icinde bi işten digerine koştururken ( çok yogun calisirdim o zamanlar) önüme bir ayna rast gelmis ve orada daginik sac basimla terli azimli suratima bir bakis atmisim, sadece bi an. Oğlum bu bakisi yakalamis ve bana şöyle dedi: sen kendine aşıksın!
Ona güldüm evet her zamanki gibi dogru bi tespit yapmişti. Koşturmaya devam ederken bundan utanmali miyim diye bi kac dakika düşündugumu, tasalanmaya çalistigimi animsiyorum. Sanirim sonra hemen unuttum, zaten en fazla 12 dk kaliyordu bi sey aklimda… Yillar yıllar sonra narsizm hastaliginin ne olup ne olmadigini Engin Gençtan’in kitabinda okudugumda bu olayi bi kez hatirladim ve bu sucluluk komplexlerinin toplumda nelere mal oldugunu bi kez daha anladim. Nerden nereye geldik,
Günaydin frekanslarim.

AN, KAN ve İZAN bütünlugumuzun bizlere sundugu çeşitliligi de unutmayalim. Örnegin oglum büyürken beni sanki mikroskobundan bi yosun örnegi seyredermis gibi sessizce ve merakla izlerdi, bunu fark ederdim. Bi yargilama olmaksizin tarafsizca bilim adami gibi izlerdi. Sonralari kuzey ay dugumlerini ogrendigimde bu durumun anlamini kendimce çözdüm. Kendini hic goremeyen kova güneyden geliyordu, tam da benim gibi bi anneye duşmüştü ve bu yaşaminda aslan olmayi ögrenecekti, yani sahneye çikacakti, alkis kabul edecekti ve butun bunlari dogallikla zaten ormanlarin krali oldugu bilgisiyle kendiliginden yapmayi ogrenecekti! Su ise bakin :)))