Sanırım 6-7 yaşıma kadar, büyünce peygamber olucam dedim, ama korkuverdim söylemedim büyüklere, kızarlar dedim. Sonra dedim uzaya gideyim ben, astronot olayım dedim, biraz daha süt içiverdiğimde boyum değişmese de kemiklerim güçlendi, ben uçak pilotu olayım dedim. Sonra beceremedim, insanları şartlayan reklamcı oluverdim. Hay lanet ben.
Sonra düşündüm durdum. Meğerse hala taş devrindeki gibi öyleee takılmaktaymışım. Hangisi ulaşılmazsa oymuş… Meğerse hayalperestin tekiymişim:D Sağ beynimde pekmez kalmadı:D
” En sessiz kelimelerdir fırtınayı getiren, güvercin ayaklarıyla gelen düşünceler yönetir dünyayı.” (NietzsCHE)
İnsanların en az %90’lık kısmının dini inancı olduğunu hemen hepimiz kabül ederiz. Sonsuza da yeni üye olanların en az yarısının teist olduğunu göz önüne almak doğru olabilir.
Bu yeni üyeler içinde teist olanlar kendilerince güzel ve doğru olduğunu düşündüğü üzere ilk mesajlarını yazarlar. Din, iman, ezan, kuran, Allah, Muhammed sözcükleri ile dolu bir ajitasyon metni gelir hemen. Veya Mevlana’dan güzel sözler de duyabiliriz.
Yine bu yeni üyeler içinde ırkçı, etnik kökenci bir iletiyle ilk yorumlarına başlıyanlarda çıkabilir.
Şimdi bunlara karşı, tecrübeli üyeler nasıl davranmalı? Bu sorumun altında yatan fikir ise; bu insanları kazanmak için, en azından ateistlerin kibar, bilgili, hoşgörülü insanlar olduğu fikrini bu yeni üyelere kabul ettirmek.
Aynı şekilde yeni üyelerden gelen ırkçı, cinsiyetçi söylemlere de son derece kibar bir şekilde karşılık verilmeli diye düşünüyorum.
Her ay bu şekilde bir yeni üyenin fikrini tamamen değiştiremesek bile onun bilincinde kesinlikle çok daha yüksek bir yerde olacağımıza eminim. En azından yeni üyeleri kaçırmamış oluruz, bizi izlemeye devam ederler, hayalet gibi yalnızca okusalar, hiç yorum yapmasalar bile bu, kazanç hanesine yazılabilecek bir değerdir.
Bu şekilde düşünmüyorsanız, burası için ” Körler sağırlar birbirini ağırlar” özdeyişindeki bir ortam istiyorsunuz demektir.
Benim önerim bu konuda bir karar alalım ve uygulayalım. Misafirlerimize bir ay boyunca çok iyi bir ev sahipliği yapalım diyorum.
Bir dini inanca sahip olan kişiler -özellikle İslam dini bu konuda çok hassas-, onların inancına saygı duyulmadığını, oysa saygıda kusur edilmemesi gerektiğini söyleyip duruyorlar.. Hatta nefret suçlarıyla ilgili dahi hiçbir yasa olmayan Anayasamız, dini inanca sahip insanları rencide etmeyi suç sayan bir maddeye sahip.
Peki sizce bunun mantığı tam olarak nedir?
Benim bildiğim kadarıyla saygı ‘güzel, olumlu, faydalı’ bulduğumuz şeylere gösterilir.. Ben her insana saygı göstermek zorunda olmadığım gibi, her ideolojiye, düşünce ve inanç sistemine de saygı göstermek zorunda değilim.
Örneğin kendi adıma konuşursam; küfür etmekten başka bir şey bilmeyen, kendisini diğer tüm insanlardan üstün gören, egosu şişkin insanlardan hoşlanmam.. Bu insanlara hiçbir zaman saygı duymam.
Veya ırkçılık, milliyetçilik gibi ötekileştirici ideolojilere saygı duymam söz konusu bile olamaz.
Sadece bu tür ideolojiler değil kendisine inanmayanlara bir ağız dolusu küfür eden, onların cehennemde odun olacağını söyleyen, inanmayanların bulunduğu yerde öldürülmesini emreden, kadınlara şiddet kullanılmasını tavsiye eden, kendisi gibi olmayanlardan en azından cizye alınmasını şart koşan ve daha bunun gibi onlarca olumsuz durumu içeren bir dini inanca saygı duymak zorunda mıyım?
Aslında saygı sadece olumsuz şeylerden esirgenecek bir şey de değildir.. Yukarıda söylediğim gibi hiçbir faydası olmayan, hatta espiriye meze olacak şeylere de saygı duyulmayabilir.
Örneğin Mormonluk, Scientology gibi saçma sapan inanışlara da saygı duyulmayabilir.. Bu inanışlarla dalga geçilebilir.
Peki siz ne diyorsunuz?.. Sizce karşımızdaki düşünce, inanç ne olursa olsun saygıyı hak eder mi?.. Saygı duyulmalı mıdır?
