Bir halatı tek başınıza çektiğinizi düşünün: kaslarınızın her santimetresi işin sonucuna bağlıdır. Şimdi yanınıza dokuz kişi daha gelsin. Mantık, toplam kuvvetin on katına çıkacağını söyler. Fakat Fransız mühendis Max Ringelmann’ın gözlemleri daha tuhaf bir tablo sundu: Grup büyüdükçe kişi başına düşen gerçek çaba azalır. Halat daha güçlü çekilir, elbette; ama herkes tek başına göstereceği gayreti göstermez. İşte bu sessiz geri çekiliş, sosyal tembellik ya da Ringelmann Etkisi olarak bilinir.
Bu durum ahlaki bir kusurdan ibaret değildir. İnsan zihni, emeğinin görünürlüğüne son derece duyarlıdır. Tek başınayken başarı da başarısızlık da doğrudan bize yazılır. Kalabalıkta ise bireysel katkı, ortak sonucun bulanık sularına karışır. “Ben biraz daha az gayret etsem ne değişir?” sorusu çoğu zaman yüksek sesle söylenmez; fakat davranışın arka planında çalışır. Bir kişinin hafifçe ayağını gazdan çekmesi fark edilmez. On kişinin aynı anda bunu yapmasıysa projenin neden yavaşladığını açıklayan görünmez bir fren olur.
