Sabah uyanıyorsun. Hava durumunu uygulama söylüyor, ne giyeceğine dolaylı olarak o karar veriyor. Kahvaltıda ne yiyeceğini diyet uygulaması fısıldıyor. Yolda hangi güzergâhtan gideceğini harita belirliyor. Akşam ne izleyeceğini platform öneriyor, kiminle konuşacağını bildirimler seçiyor, hangi şarkıyla duygulanacağını çalma listesi ayarlıyor. Günün sonunda kendini özgür hissediyorsun; çünkü parmağın hâlâ ekrana dokunuyor. Ama soru şu: Dokunan parmak senin mi, yoksa alıştırılmış bir refleks mi?
Algoritmik karar yorgunluğu, klasik karar yorgunluğundan biraz farklıdır. Eskiden insan çok fazla seçim yaptığı için yorulurdu. Şimdi ise seçim yapmadığı için paslanıyor. Kas nasıl kullanılmadığında zayıflarsa, irade de kullanılmadığında incelir. Bize rahatlık diye sunulan şey, bazen ruhsal bir sedyeye dönüşür. Taşınmak kolaydır; yürümeyi unutana kadar.